در آن آیات واپسين مناجاتگونه و دلنشين سورهی آل عمران آيهای هست از زبان مؤمنان که میگويد: «رَبَّنَا وَآتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ». این تقاضا و تمنای وفای به عهد و يادآوری به محبوب که خلاف عهد مکن حکایتی است. آيهی بعد البته در پاسخ میگويد که من عمل هیچ عاملی را ضایع نمیکنم و باقی قصه معلوم است. ولی این تنها يک منزلت از منازل ایمان است. شايد بايد گفت منزلی ورای ایمان هم هست و آن منزل عشق است. منزل بیخويشی و بیآرزويی. اين همان است که سنايی به فراست دريافته بود که میگفت:
با دو قبله در ره توحيد نتوان رفت راست
يا رضای دوست باید يا هوای خويشتن
سوی آن حضرت نپويد هيچ کس با آرزو
با چنين گلرخ نخسبد هيچ کس با پیرهن
در اين منزل و با اين منزلت کسی نه به او يادآوری میکند و نه از او تمنايی دارد که چنین و چنان کن. اینجا حاجتی نيست ديگر. اينجا اگر رسيدی همه بیآرزويی است و بس. اينجا آن پیراهنی که حجاب و حايل میان تو و آن گلرخ خواهد شد در ميانه نیست. اين دعا هم که به تعلیم اوست برای همين است که به جایی برسی که ديگر همينها را نگويی و نخواهی. برای اين است که چنان سوخته باشی و تهی که بتوانی بگويی:
جام جهان نماست ضمير منير دوست
اظهار احتياج خود آنجا چه حاجت است
محتاج قصه نيست گرت قصد خون ماست
چون رخت از آن تست به يغما چه حاجت است
بهشت و دوزخی اگر باشد که از آن توست اختيار اين يا آن از چه روست؟ خانهی خود را همی سوزی بسوز!
رمضان به پايان میرسد امروز. از این رمضان، اگر «من» را برداریم و بزداييم آنچه خواهد ماند همانا «رضا» خواهد بود و بس. اين زدودن من، اين بريدن از آرزو، اين پيراهن خويشتن به در کردن همگی مقصود و مراد از تمام آن رياضت است و بس. و گرنه در آن صيام و قيام و جوع و ظمأ فضيلتی نيست الا در همين که از اين خويشتن تهی شوی.
هر که در وی لقمه شد نور جلال
هر چه خواهد تا خورد او را حلال
چون که در معده شود پاکات پلید
قفل نه بر حلق و پنهان کن کلید
لقمه وقتی نور جلال میشود که آن آرزو را رها کرده باشی. رمضان و غير رمضان ندارد. شادا آنکه رمضان و روزهداری حجاباش نشده باشد! شادا پايان رمضان!
به ياد اين نیمنگاه رمضانی برای تهی شدن از من و رسيدن به رضا، این تصنيف اصفهان با صدای مرضيه را بشنويد:
پ. ن. تصنیف شب عيد فطر با صدای ام کلثوم را همچنان میتوانيد در صفحات ويژهی ملکوت بيابيد (+)
نوشتههای مرتبط:
- چند تصنیف از همايون خرم نه سال از وفات همايون خرم میگذرد. مجموعهای از چند...
- گر چه ماه رمضان است… (۴) اين مذاهب – و آداب و مناسکشان – چيزی نيستند...
- گر چه ماهِ رمضان است… (۱) با خود عهد کرده بودم که از مناسبت ماه رمضان...
- انتخاب از انتخابِ اصفهان! آواز اصفهان، از متعلقات همايون، يکی از آوازهای بسيار محبوب...
- آيينهی مهرآيين دو-سه روزی است که اين آواز شجريان با نی حسن...