عروس حضرتِ قرآن…
انس من با قرآن از کودکی است. شاید از روزگاری که هنوز مدرسه نمیرفتم. وقتی خاطراتام را جستوجو میکنم، تصوير مبهمی از پدرم میبينم که
انس من با قرآن از کودکی است. شاید از روزگاری که هنوز مدرسه نمیرفتم. وقتی خاطراتام را جستوجو میکنم، تصوير مبهمی از پدرم میبينم که
آقای اوباما مثل هر سال برای ملت ايران تبريک نوروزی فرستاده است. اين قسمتاش عجيب نيست. هر سال اين کار را میکند. دلیلاش هم روشن
امروز هر چه به ذهنام فشار آوردم تا واژهای به فارسی بيابم که معادل اين حس يا حالی باشد که در پیاش هستم، نیافتم. در
چيزی که مینويسم يک نکتهی روششناختی است؛ لزوماً تئوری فلسفی نيست. اين ستون فقرات کار خردگرايان نقاد است. به اختصار توضيح میدهم تا قصه روشن