«نقاط قوت و ضعف گفتمان سلطنتطلب»
سعید برزین طی یکسال گذشته مطالبی درباره موقعیت جریان سلطنتطلبی نوشتم و و بارها گفتم که رضا پهلوی این امکان را دارد که بخشی، فقط «بخشی»، از جامعه ایران را وکالت و نمایندگی کند. ولی قادر نیست انحصار فرماندهی حوزه سیاست را بدست گیرد. حتی پیشنهاد برخی از سلطنتطلبان برای به رسمیت شناختن و اتحاد با جمهوریخواهان برای فروریختن نظام کافی نیست. آقای پهلوی باید تمام نیروهای سیاسی، از جمله نیروهای داخل حکومت، را به رسمیت بشناسد و بتواند با آنها وارد گفتگو شود. نیروهای سیاسی ایران امکان حذف یکدیگر از صحنه سیاسی را ندارند و باید یکدیگر را به رسمیت بشناسند. نیز گفتم که برای اینکه بتوانیم موضع صحیحی در قبال سلطنتطلبان بگیریم باید، از جمله، گفتمان آنها را مورد تجزیه و تحلیل قرار دهیم. از جمله مشخص کنیم عناصر اصلی گفتمان آنها کدام است و قدرت تاثیر گذاری هر یک از این عناصر چیست. عناصری که میتوانند نقش مثبت یا منفی در صحنه سیاسی داشته باشند. امروزه جذبه سلطنتطبان چند جنبه دارد: یک – ارائه یک الترناتیو در برابر جمهوری اسلامی، دو – تاکید بر هویت ملی ایرانی، سه – روایت رمانتیک از دوران پهلوی، چهار – تاکید بر تجددطلبی و مدرنیسم، پنج – تبلیغ آرمانهای دمکراتیک. .