September 2016

شکوه قامت انسان

امروز هفت سال گذشت از… از… نمی‌دانم حالا چطور توصیف کنم این نبودن يا بودن را. این قدر می‌دانم که هفت سال است که دیگر

آيينه‌ی صبح و قدح لاله…

فتنه‌ی چشم تو چندان ره بيداد گرفت كه شكيب دل من دامن فرياد گرفت آن كه آيينه‌ی صبح و قدح لاله شكست خاك شب در

عهد با زلف پریشان

در میان آوازهای دوره‌ی جوانی شجریان اجرايی هست که دست بر قضا عنوان‌اش هم «جوانی» است. آوازی است روی غزلی از فروغی بسطامی در سه‌گاه

اما اميد همره من ماند…

ديرزمانی است که فراز و نشيب‌های سیاسی (داخلی و خارجی) ايران را با تأمل – و گاهی تأسف – تنها تماشا می‌کنم. درس و عبرت