الآن ناگهان هوس کردم سری به راديو درويش بزنم. تصادفاً آواز شهرام ناظری میآمد. نمیدانم چه شد که اين بار احساس ناهماهنگی و سردی عجيبی در آن کردم. به گمانِ من اصلاً شهرام ناظری آواز خواندن ياد ندارد. بيخودی تحرير میزند و الکی هایهای میکند. اصلاً شأن آواز و تحرير را نمیداند. من حيرانم که اين آدم چطور شاگردِ شجريان بوده است. آخر آواز آدابی دارد. همين طور که نمیشود آدم دلی دلی بزند زير آواز و بخواند! برای اولين بار صدايش مرا رماند!
