در پیِ مطلبی که مدتی پيش برای سخنان خسرو ناقد در خصوص سيد حسين نصر نگاشته بودم، ناقد در صفحهاش در بخش نامهها مطلب را با اضافه توضيحاتی آورده است. من کماکان بر همان مدعا دربارهی سيد حسين نصر باقی هستم. متأسفانه سيد حسين نصر در امتزاج و آميختن عرفان و فلسفه شديداً راه افراط را در پيش گرفته است. نمونه آشکار و بارزش طبقهبندی شاعری چون خيام در زمرهی عارفان و حکمای ربانی است که تنها از سيد حسين نصر و اقمارِ فکریاش ساخته است. شايد در فرصتی ديگر بحث مبسوطی را دربارهی او پيش بکشم.
