گفتم: «آدم دوست زياد دارد ولی واقعاً خيلی سخت است تشخيص «يار وفادار» از دوستانی که امروز میآيند و فردا میروند. بعضیها چند روز عاشقانه و مخلصانه دوستاند، اما ناگهان بدون هیچ دليلی غيبشان میزند».
گفت: «دوستی مخلصانه و از سر صفا چند شرط دارد:
اگر رفيق شفيقی درست پيمان باش
حريف حجره و گرمابه و گلستان باش
رفيق خوب، شفقت دارد. عهد و پيمان را نگه میدارد ولو سرش برود. رفيق موافق در خلوت و جلوت ياری فرو نمیگذارد. فکر کردهای ميان حرف و حريف فاصله يک «يا» است؟ رفيق خوب با آدم حرف میزند. سکوت نمیکند تا سکوتات به شک و ترديد دامن بزند. رفاقت هزار و يک شرط دارد. باش تا رفاقت بياموزی!»