Search
Close this search box.

میزانِ بزرگی

بخش آغازین سخنرانی دکتر سروش را درباره‌ی امام علی گوش می‌دادم. همین جملاتِ اول‌اش حسابی تکان‌دهنده است:
«…مردم عوام به خاطر این‌که کسی را بزرگ بشمارند، او را تا سطح خودشان پایین می‌کشند؛ فضایلی را به او نسبت می‌دهند که خودشان آن‌ها را فضیلت می‌دانند. و نیکی‌هایی را در او سراغ می‌گیرند که برای آن‌ها عظمت دارد…»

ما بعضی وقت‌ها، خودمان چیزی در نظرمان بزرگ و مهم است، و فکر می‌کنیم بزرگی هر کسِ دیگری به این است که در قالب همینی باشد که ما می‌گوییم و ما می‌اندیشیم! بیش از یک سال پیش، یادداشتی نوشته بودم با عنوان «شعرهای واقعی یا واقعیت‌های شعری». قرابت فراوانی دارد با این سخنرانی. درباره‌ی علی واقعی – یعنی علی بن ابی‌طالب – صحبت کردن بهتر است تا آلوده کردن ذهن و زبان به فکر علی جعلی و قلابی (یعنی همین علیِ مدرک جعل‌کن!)

بایگانی