وفاداری . . . ديشب

وفاداری . . .
ديشب ياد مولوی افتاده بودم، بنا به مناسبتی، که:
ز دستِ غيرِ تو اندر دهانِ من حلوا
به جانِ پاکِ عزيزان که گُرزِ رويين است!
يعنی ممکنه فراوون باشن کسايی که از اعزاز و اکرام و نوازش و عنايت (و احياناً، ببخشيد، لوندی و عشوه‌گری) مثقال ذرّه‌ای فروگذار نکنند. ولی آستانِ حضرتِ دوست کجا و رعايت مدعيان کجا؟
هر چند بردی آبم، روی از درت نتابم
جور از حبيب خوشتر کز مدعی رعايت!
***
ای که نزديکتر از جانی و پنهان چو نگاه
هجرِ تو خوشترم آيد ز وصالِ دگران


Posted

in

by

Tags: