وسيله يا هدف؟ به نظر

وسيله يا هدف؟
به نظر شما، عشق وسيله است يا هدف؟
يعنی مقصودم اينکه که عشق ابزار و مرکبيه برای رسيدن به يه غايت و هدف عالیِ ديگه؟ يا عشق خودش اصلاً هدفه. يعنی ما زندگی می‌کنيم برای عشق يا عشق می‌ورزيم برای رسيدن به يک هدف؟ حالا من نمی‌خوام بحث کنم اين هدف چی باشه [اون طوری که عين‌القضات می‌گه عشق وسيله است و مرکبيه برای رسيدن به معرفت خدا: «ای عزيز! هر چه سالک را به خدا رساند فرض باشد به نزديک طالبان و عشق بنده را به خدا رساند!». مولوی هم گفته که: «عاشقی گر زين سر و گر زان سر است / عاقبت ما را بدان سر (يا شه) رهبر است»]، ولی به نظر شما عشق با اين اوصاف وسيله است يا هدف؟


Posted

in

by

Tags: