هيچ شرح و توضيحی لازم ندارد. فقط برای اينکه حسن روحانی بداند شمار زيادی از کسانی به او رأی دادهاند و «حماسه» آفریدند موضعشان در برابر حوادث سال ۸۸ چیست و از او – که رييس جمهور منتخبشان است – چه انتظاری دارند، همين دو بند مختصر و مفید و معنادار را يادآوری میکنيم تا ايشان بداند که وقتی مراسم تحليف و تنفيذ ایشان به خیر و خوشی پيش رفت، تازه ابتدای ایستادگی است. هر راهی، جز راه استيفای حقوق ملت، عاقبتاش پريشانی و پشيمانی خواهد بود. شير را میتوان به حبس و حصر کشاند ولی نمیتوان از او انتظار داشت روباه باشد. خير الکلام ما قل و دل.
۱. «در ایامی که گذشت شخصیتها و گروههایی به سراغ اینجانب آمدند و خواستار گذشت من از آنچه گذشت شدند. شاید توجه نمیشد که اینجانب از همان ابتدا از حق شخصی خود گذشته بودم، اما مسألهی انتخابات مسألهی شخصی من نبود و نیست. من نمیتوانم بر سر حقوق و آرای پایمالشدهی مردم معامله یا مصالحه کنم. مسأله جمهوریت و حتی اسلامیت نظام ماست. اگر در این نقطه ایستادگی نکنیم، دیگر تضمینی نداریم که در آینده با حوادث تلخی نظیر آنچه در انتخابات کنونی گذشت روبرو نباشیم.»
ميرحسين موسوی؛ بيانيهی نهم؛ ۱۰ تير ۱۳۸۸
۲. «من نه تنها از پاسخگويی در برابر اين اتهامات واهمهای ندارم بلكه آمادگی دارم تا نشان دهم چگونه مجرمان انتخاباتی در كنار مسببان اصلی اغتشاشات اخير قرار گرفتند و خون مردم را بر زمين ريختند و اكنون كوشش میكنند صحنههايی را كه صدها شاهد و دهها تصوير آن را گواهی میدهند به گونهای ديگر جلوه دهند؛ آمادهام تا نشان دهم چگونه كسانی كه عملشان در راستای ايجاد هرج و مرج در كشور؛ تضعيف نظام و منافع بيگانگان است تلاش نمودند به بهانهی تخريبگریهای عناصری نامعلوم، جنبش سبز شما را اغتشاشگری و وابسته به بيگانه معرفي كنند؛ ولی حاضر نيستم به خاطر مصالح شخصی و هراس از اينگونه تهديدها از ايستادگي در سايهی شجرهی سبز استيفای حقوق ملت ايران كه امروز به خون به ناحق ريختهشدهی جوانان اين كشور آبياری شده است لحظهای صرفنظر نمايم. از مجموع آرای ريخته شده در صندوقها تنها يك رأی متعلق به من است و شما به خوبي میدانيد كه مشكل آنها با ميليونها رأيی است كه جوابی برای سرنوشت آنها ندارند.»
– ميرحسين موسوی؛ ۴ تير ۱۳۸۸؛ بيانيهی شمارهی ۸