شما آزادی ما را نمی‌خواهید—نابودی ما را می‌خواهید

ایران زیرساخت دارد. زیرساخت ایران، زیرساخت جمهوری اسلامی نیست. به همین سادگی. حتی اگر سپاه از پل، بیمارستان، مدرسه و اینترنت استفاده کند باز هم این زیرساخت متعلق به ایران است. حتی اگر سپاه را «اشغال‌گر» بنامیم (عجیب است، نه؟ عنوانی که اسراییل همیشه با افتخار حمل کرده حالا با شعبده‌بازی رسانه روی سپاه نشسته است!)، باز هم این زیرساخت متعلق به ایران است. ویران کردن آن صدمه زدن به سپاه یا خودکامه نیست. ویران کردن آن، ویران کردن همه است. بدون هیچ اگر و امایی.

ایران اینترنت دارد. اینترنت ایران قطع می‌شود؛ فیلتر می‌شود. راه حل مسئله نابود کردن کل زیرساخت اینترنت نیست؛ راه حل جای دیگری است. می‌گویید «صدای ایران»‌ باشید. صدای کدام «ایران» هستید؟ ایرانی که وجود ندارد؟ ایرانی که در دنیایی موازی هیچ زیرساخت مدنی و ملی آسیب‌دیده ندارد؟ ایرانی که در آن هیچ غیرنظامی کشته نشده است؟ ایرانی که در آن مقتولان در دادگاهی که برگزار نشده است پیشاپیش محکوم شده‌اند و به شیوه‌ای غیرقانونی به قتل رسیده‌اند؟ ایران شما کدام است؟ صدای کدام ایران هستید؟ در ایران شما، صدای مدرسه‌ی میناب شنیده نمی‌شود و نباید شنیده شود چون مهم‌تر و پذیرفتنی‌تر آن است که صدای جنایت‌های جمهوری اسلامی را آن‌قدر بلند کنید که جنایت متجاوز به چشم نیاید یا قابل اغماض باشد! این است ایران شما! به قطع شدن و متزلزل بودن اینترنت در هولناک‌ترین وضعیت جنگی اعتراض دارید؟ اعتراض به حقی است ولی اگر زمینه‌ی تجاوز را نمی‌بینید و نقض عریان منشور سازمان ملل برای شما پذیرفتنی است، ریاکارید. وجدان‌تان را دفن کرده‌اید.

صدای ایران‌اید؟ کسی که صدای ایران باشد و خواهان آزادی، به جای این‌که بگوید «بزن و به زدن ادامه بده» بلافاصله خواهان آتش‌بس فوری می‌شود و ترک مخاصمات. کلیدی‌ترین آزمون انسانی بودن موضع شما این است: آیا خواهان آتش‌بس فوری هستید یا می‌گویید بگذارید ادامه بدهد تا حکومت سقوط کند بعد یک فکری می‌کنیم؟ با خودتان روراست باشید. مسئله‌ی شما نه آزادی ایران است نه امنیت مردم ایران. مسئله‌ی شما نبودن جمهوری اسلامی ولو به قیمت نابودی تمام ایران است.

شهر آلوده است. مدارا و کثرت‌گرایی شرط کلیدی‌اش این است که طرفین سلاح را زمین‌ بگذارند. وقتی طرف مقابل با شمشیر آخته به قصد جان‌ات می‌آید اخلاقاً و عقلاً نه تنها موظف به دفاع هستی بلکه مکلف به حمله‌ای و در این کار محق هستی. بله باید مرزبندی جدی کرد و گرنه قربانی خواهی بود. راه ما از راه کسانی که خواهان ویرانی ایران‌اند ولی به زبان ابراز همراهی با ایران می‌کنند جداست.

بایگانی