مهر ۱۳۸۴

این دو سه لینکی را که تازه در لینکدونی گذاشته‌ام می‌خواندم و هر چه بیشتر تا انتها می‌رفتم دردم تازه‌تر می‌شد. از ریاکاری متدینین بیزارم

از سفر ایران هزاران گفتنی تلخ و شیرین دارم. مجالی داشته باشم به تفصیل بیشتری درباره‌ی فاجعه‌ای که رسانه‌ی ملی به آن تبدیل شده است

ماه رمضان بر میهمانان محبوب آسمانی خجسته باد. ملکوت (ادنا یا اعلی‌اش) هم در طربستان به میهمانی حضرت می‌رود. در ماه رمضان، بخش نغمه‌ی روز،

پاسخ دوم دکتر سروش به حجه الاسلام بهمن پور، از منظری تکرار همان قصه‌های پیشین است. چنان که یک بار دیگر نوشته بودم، وجه برجسته‌ی

تا به حال قطعاً بحث‌های بی‌شمار مخالفان یا موافقان دموکراسی را شنیده‌اید. موافقان، عمدتاً با هر تعریفی که از دموکراسی دارند – چه مینیمال باشد

هر آدمی را لحظات پریشانی و تفرقه‌ی خاطر هست. در اوقات پریشانی هر کس به چیزی متوسل می‌شود تا دقایقی از هجوم خیال‌های ویرانگر بیاساید.

دل‌ام ز نازکی خود شکست در غم عشقو گرنه از تو نیاید که دل شکن باشی. . . ز چاه غصه رهایی نباشدت هر چندبه