تیر ۱۳۸۴

وقتی اتفاقات تلخی می‌افتد که به نحوی، درست یا غلط، پای اندیشه‌ی آدم در آن به میان می‌آید، ناچار می‌شوی دوباره به خودت نگاه کنی

باورتان می‌شود؟ جمع کردن این تصویرهای مختلف از شجریان کمی سخت است. بیشتر دوست دارم شجریان را در همان حال و هوای موسیقی ببینیم تا

قطعاً کسانی که ساکن وبلاگ‌شهر هستند، تا به حال از گرفتاری نوشی با خبر شده‌اند. حل بن‌بست‌های حقوقی جامعه‌ی مردسالار ایران که احکام شریعت اسلام

دلم نیامد از این دو نفر و موضع منصفانه‌ای که در برابر اسلام داشتند حرفی نزنم. اول از همه واکنش خشم‌آلود کن لیوینگستون در سنگاپور بود

اوضاع بلبشویی شده است. سایت بی‌بی‌سی فارسی هنوز مرده است و کار نمی‌کند. دیروز هم همین مشکل را داشت. بعد از دو سه ساعت که

صد بار توبه می‌کنم که از چیزی که به سیاست مربوط است ننویسم ولی نمی‌شود. بعضی وقت‌ها آدم چیزهایی را می‌خواند که احساس می‌کند دارند

اصلاً اهل این موسیقی‌های پاپ و جاز و چیزهایی از این قبیل نبوده‌ام، چون خیلی راحت سال‌های سال چیز دیگری را با عشق و علاقه‌ی

به لطف دوستان بی‌شمار و نادیده‌ی غیر ملکوتی که از هیچ امکانی دریغ نکرده‌اند، طربستان ملکوت دوباره دارد باز می‌گردد. ممنون محبت همه‌ی دوستانی هستم

در آینده‌ای بسیار نزدیک، طربستان ملکوت تعطیل خواهد شد. کسانی در طربستان ملکوت تا به حال تفرجی کرده‌اند، قطعاً با خبر هستند که مدت‌هاست تعداد

هفته‌ی گذشته، دکتر سروش در روایت آن داستان پر آب چشم در سالگرد دکتر شریعتی، از پدر مرحوم شریعتی یاد کرد که گفته بود در

بعضی‌ها که قصد رأی دادن دارند، وقتی هاشمی و احمدی‌نژاد را مقایسه می‌کنند، می‌گویند هاشمی حساب‌اش را پس داده است و معلوم است چه جور

احوال اضطراب و سرگشتگی محض است. ترجیح می‌دهم هیچ نگویم. روزگار هجوم فتنه‌هاست و دشواری انتخاب‌ها. مثنوی را می‌خواندم و به قسمت حرص رسیدم. این