پردهی گلريز
اين بيتِ حافظ مث مينياتور میمونه:
بيا که پردهی گلريزِ هفت خانهی چشم / کشيدهايم به تحريرِ کارگاهِ خيال
فقط تجسم کنين ببينين چی گفته. يا اون غزل حافظ رو بخونين که رديفش «چشم» است. من علاقهی عجيبی به اين غزل پيدا کردم. تصويرسازیهای بديعی که توی اين غزل هست، خيلی برام جذابه:
خيال روی تو چون بگذرد به گلشنِ چشم / دل از پیِ نظر آيد به سوی روزنِ چشم
