۳

این همه نشانه و این همه تجاهل و تغافل

می‌فرماید که: «و کأین من آیه فی السموات والأرض یمرون علیها و هم عنها معرضون»

یعنی:
صد نامه فرستادم، صد راه نشان دادم
یا نامه نمی‌خوانی یا راه نمی‌دانی…

و در این «غریبستان» گرفتار افتاده‌ای. گوش‌ات به انذار هیچ مشفقی هم بدهکار نیست. «بر خیالی جنگ‌تان و صلح‌تان»! جواب‌تان چی‌ست؟ «و ما سمعنا بهذا فی آبائنا الأولین». چه می‌شود کرد؟ سخت‌گیری و تعصب است و روزگار جنینی…

صد جای نامه‌های قاضی شهید را علامت گذاشته‌ام که بنویسم. مهلتی باید…

  1. سوشیانت گفت:

    اسنت… احسنت… تبارک‌الله. دعای‌ات کردم.

  2. ناشناس گفت:

    داشتن این دغدغه ها عین لطف آن نگار نازنین است شکرانه آن در همین حال و هوی سیرکردن است پرداختن به غیر آن تجاهل وتغافل و ناشکریست برای کسی که ظرفش توسط لیلی شکسته شده. با پرداختن به شیوه نثر بی بی سی و غیره و غیره شیرینی رجوع ما به اینجا را تلخ نکن .

  3. عابدینی گفت:

    سلام
    بی صبرانه منتظر مهلت و نوشتارتان می مانیم. ..

|