۵

لقمه‌ی نان حلال

می‌گوید: «چه می‌کنی؟»
می‌گویم: «دنبال یک لقمه نانِ حلال دارم می‌دوم!»
می‌گوید: «لقمه‌ی نان حلال که دویدن ندارد! اگر لقمه‌ای رزق تو باشد و مال تو باشد و در نتیجه حلالِ تو باشد، دویدن لازم ندارد. دو دستی تقدیم‌ات می‌کنند. می‌گذارند اصلاً توی دهانت که به نرمی و آسانی فرو ببری! آن لقمه‌ی حرام است که برای‌اش جان می‌دهی و جان می‌ستانی. آن لقمه‌ی حرام است که عرض و آبروی دیگران را می‌بری و به خاطرش به این و آن زهر می‌پاشی. آن لقمه‌ی حرام است که باید برای‌اش دوید. وقتی هم که خوردی زیر دندان‌ات مزه می‌کند. اما بعد تا آخر عمرت باید بدونی تا همان یک لقمه‌ی حرام را دفع کنی!»
  1. پرويز جاهد گفت:

    داریوش جان
    گفتی و داغ ما را تازه کردی از این حرامی های حرامخوار پست و رذل در این شهر که تمام زندگی شان را از راه حرام و دسترنج من و امثال من ساخته اند و نه ترس از آبرو دارند، نه قانون، نه خدا و نه آخرت.
    تازه خودشان را به دروغ توی اپوزیسیون حکومت هم جا زده اند و برای خودشان دفتر و دستک دارند و به اسم مبارز
    دارند سر خلق الله را شیره می مالند و آنها را سرکیسه می کنند. هیهات.
    ای کاش گوش شنوایی بود.

  2. اما دوست من! این لقمه حلال است که باید برایش دوید،جان کند وپیدایش کرد.
    ما در دوره و زمانه ای زندگی میگنیم که اگر یک روز کار نکنیم،فردایش از گرسنگی مرده ایم.هیچ کس نان کپک زده هم جلویمان پرت نخواهد کرد.
    ****************
    عجب سوء تفاهمی! کی گفته کار نکنید؟!

  3. امیر گفت:

    با این حرامیانِ حکومتی، حرف از نان و رزق حلال.
    آن دیگری میگوید که : خودشان را اپوزیسیونِ حکومت هم جا زده اند و برای خودشان دفتر و دستک و…
    انگاری دیگر باید چشمها را بجای شستن با آب با وایتکس شست تا اینهمه ندیدن و بد دیدن را جبران کرد.
    آیا فرزندان رشید رفسنجانی جزو اپوزیسیونِند؟ آیا وقتی آقای خاتمی و سازمان مربوطه شان دو میلیون دلار به کوفی عنان میدهند تا ایشان را به ایران بیاورند، جزو اپوزیسیونِند؟
    آی وایتکس را بیاورید که باید این روحیه به من چه خودش خشک میشود و میفتد و مبادا تکان بخوری که نان حلال خودش میآید را بشوییم و فرزند زمان خود شویم.
    این حرفها برای پای منقل بد نبود، پدر بزرگم شهید این تفکر بود، و چه پکهایی میزد، دمدمای ظهر در آن دالانی منتهی به اندرونی در قنات آباد تهران.
    او رفت و راهیان راهش با یا بی منقل به دنبالش.

  4. رضا گفت:

    اینطور که شما نوشته اید یعنی اینکه هر کسی که کار میکند و زحمت میکشد دارد دنبال لقمه حرام می رود و افرادی که بدون هیچ زحمتی خرجی خود را در می آورند دارند لقمه حلال می خورند.
    ظاهرا برعکس این مسئله صادق باید باشد.

  5. امیر(همان امیر دیروز) گفت:

    ای عزیزِ عارف، دیدی نکشیدی!
    حتی یک کامنت پاستوریزه مرا تحمل نکردی و آنرا همراه پُکهای پدر بزرگم بر وافور عزیزش به دود دادی!
    گیرم که کامنت مرا سانسور میکنی با نگاه کردن به خود در مقابل آینه چه میکنی؟

|