۷

تکمله‌ی طربستانی

تغییرات آرام و گاهی آشفته‌ی طربستان تازه را حتماً دیده‌اید. الآن نمی‌توانم پای کامپیوتر بنشینم و تایپ کنم و هر چه هست فقط شده است تماشای صفحات وب! چند روز دیگر که دردِ دست‌ام امان‌ام بدهد و فرصتی حاصل شود، جزییات‌اش را درست می‌کنم. الآن فقط همین جور بی حساب و کتاب و بی‌قاعده فهرست‌ها اضافه شده‌اند. بعضی‌ها مرتب هستند و نام دارند و بعضی‌ها بدون نام و نامشخص‌اند و شنونده را سر در گم می‌کنند. برای اصلاح این‌ها وقت لازم است و کمک. یعنی اگر کسی فرصت پیدا می‌کند و این‌ها را گوش می‌دهد، می‌تواند اسم هر قطعه‌ای را در پوشه‌ی مربوط به خودش، پیدا کند و در فایلی برای من بفرستد تا اصلاح کنم اسامی را. جز این هم خودم البته آرام آرام این‌ها را درست می‌کنم ولی زمان طولانی‌تری می‌برد. خلاصه این‌که دلیل به هم ریختگی فهرست طربستانی تازه، دردِ دستِ من و ناراحتی‌ام وقت کار کردن با کامپیوتر است (بعد از عمل جراحی سرپایی و ناموفقی که روی دست‌ام داشتم). درست‌اش می‌کنیم به زودی.

پ. ن. بد نیست کسانی که مهمان طربستان ملکوت می‌شوند، این نظر را هم بخوانند و نظرشان را بنویسند. برای بعضی‌ها شاید تکراری بیاید. دلیل وجودی طربستان در وبلاگ من این است که دوست دارم خودم و کسانی که به این وبلاگ سر می‌زنند موقع خواندن مطالب موسیقی هم گوش بدهند، موسیقی مورد علاقه‌ی خودم را. درست مثل این‌که کسی مهمانی را به خانه‌اش دعوت کند و برای‌اش موسیقی پخش کند. شاید کسی حوصله کند و باب این بحث کپی‌رایت را باز کند. و این را هم اضافه کنم که اگر روزی متقاعد شوم که استفاده از این قطعات در ملکوت کاری است غیر اخلاقی و باعث صدمه زدن به هنرمند می‌شود، چه بسا تعطیل‌اش کردم تا خاطر «غیر هنرمندان» معترض آسوده‌تر شود! اما گمان کنم که یک نکته برای هر کسی که خواننده‌ی ملکوت باشد روشن است:‌ من با بر پا کردن طربستان ملکوت، نه تجارت می‌کنم، نه پولی عایدم می‌شود و نه شهرتی نصیب‌ام می‌شود. هر چه هست، هزینه است و صرف وقت و بس. کار من چیز دیگری است و از راه دیگری ارتزاق می‌کنم. و دقیقاً‌ به همین دلیل است که سعی کرده‌ام راه دانلود کردنِ‌ آن‌ها را ببندم که کسی نتواند از آن‌ها استفاده‌ی تجاری بکند. کسی نظری دارد؟ توضیحی هست؟

  1. من از این طربستان جنابعالی استفاده کرده ام و می کنم. در مورد کپی رایت قضیه البته اهالی موسیقی به پخش آهنگهایشان در نت اعتراض دارند. در بلاگ نیوز لینک دادم.

  2. او
    درود بر شما
    ضمن سپاس و قدردانی از زحماتی که در راه اشاعه فرهنگ شنیدن موسیقی ارزشمند ایرانی می کنید ، هنرمندان عزیز هم اگر مردمی باشند ، سپاسگذار این فعالیت شما خواهند بود و این ناچیز گمان می کنم که اکثر ایشان این گونه بیندیشند و انتشار عمومی صدایشان برای شنیدن لطفی است که شما در حق این گروه می کنید .
    یاحق
    ملکوتیان را دوست دارم و در بعضی از وب نوشته ها ، لینک ملکوت و بلاگ ملکوت را هم قرار داده ام و امیدوارم که اعتراضی نباشد .
    یاحق

  3. سلام و سپاس
    نویسنده‌ی «ملکوت» با قرار دادن بخش طربستان در وبلاگش -به عقیده‌ی بنده- به موسیقی ایرانی و علاقه‌مندان آن خدمت کرده است. برای اثبات این ادعا بگذارید قطعات طربستان را تقسیم‌بندی کنیم.
    ۱. تصنیف‌های قدیمی که به آسانی یافت نمی‌شوند. اگر چه پاره‌ای از این آثار توسط برخی شرکت‌ها در داخل و خارج از ایران در سال‌های اخیر مجددا منتشر شده‌اند، فواید حاصل از فروش آن‌ها عمدتا به خانواده‌های صاحبان آن‌ قطعات نمی‌رسد. صاحب «ملکوت» این تصانیف را برای استفاده‌ و آشنایی نسل جوان با میراث گرانقدر موسیقی ایرانی در وبلاگش عرضه کرده است.
    ۲.تصنیف‌هایی که با صدای خوانندگان زن اجرا شده در ایران اجازه‌ی انتشار ندارند. مانند برخی آثار ارزشمند استادان لطفی، علیزاده و مشکاتیان که با صدای خانم‌ها هنگامه‌ی اخوان و یا پریسا اجرا شده‌اند. بیم آن می‌رود که این تصانیف زیبا نیز به علت عدم پخش از رسانه‌ی ملی و عدم تجدید انتشار، اندک اندک در حافظه‌ی موسیقایی جوانان ایرانی کمرنگ شوند.
    ۳.آهنگ‌ها و تصنیف‌هایی که صاحبان آن‌ها در قید حیات هستند. نگارنده با توجه به شناختی که از علاقه‌مندان موسیقی ملی ایران دارد، عمیقا بر این باور است که عاشقان این نوع از موسیقی با شنیدن یک یا چند تصنیف در «ملکوت» به هیچ وجه از خریدن این آثار منصرف نمی‌شوند. کسی که علاقمند آواز استاد شجریان و یا حتی صدای آقای افتخاری است، این آثار را با خون دل هم که شده تهیه می‌کند و آن‌ها را همچون گوهری ناب و عزیز نگهداری می‌کند. کسانی هم که با این آثار آشنایی نداشته‌اند و احتمالا برای اولین بار تصنیفی را در ملکوت می‌شنوند تشویق می‌شوند تا سایر کارهای صاحب آن اثر را نیز بیابند و خریداری کنند.
    ۴.ادعیه و اذان‌های طربستان به بسیاری از ایرانیان خارج از ایران این امکان را می‌دهد که در ایام و اوقاتی خاص، مخصوصا در ماه رمضان، از فرسنگ‌ها راه دور خود را برای چند لحظه در میان خانواده‌ی خود و در کنار سفره‌ی افطار در شهر و دیار خود حس کنند.
    موسیقی اصیل ایرانی به ندرت از شبکه جام جم و تلویزیون‌های لس آنجلسی پخش می‌‌شود.ایرانیانی که در خارج از ایران زندگی می‌کنند عموما به مجموعه‌ی کاملی از موسیقی ملی ایران دسترسی ندارند. این گروه از هموطنانمان می‌توانند از «طربستان ملکوت» برای حفظ پیوند فرهنگی خود با ایران و آشنا کردن فزندانشان با میراث هنری ایرانزمین استفاده کنند.
    بنده به سهم خودم از تلاش‌های صاحب وبلاگ «ملکوت» برای تاسیس «طربستان» ممنونم و آن را نمونه‌ای از کار عاشقانه و «خدمتی بی‌مزد و منت» برای ترویج موسیقی اصیل ایران می‌دانم.

  4. she گفت:

    با سلام و درود فراوان،
    باز هم برای تکمیل طربستان تشکر می کنم. لطفا در صورت امکان ترتیبی بدهید که با کلیک روی قسمت “نظر” طربستان همچنان فعال باقی بماند. الان با اینکار طربستان قطع میشود و به صفحه ای جدید وارد میشویم.
    با تشکر
    ****
    اگر بشود چه می‌شود!‌ ولی وقت می‌خواهد. یعنی برای کار کردن‌اش باید یک صفحه‌ی پاپ آپ باز شود. کمی وقت می‌برد. من هم این روزها زیاد وقت ندارم. تا بعد.

  5. علی گفت:

    با سلام
    تلاش و زحمات شما در ارایه مجموعه طربستان ستودنی است که این تلاش و کوشش در بسیاری نیست
    امید موفقیت و بهروزی و شادکامی برایت دارم

  6. سلام
    این بار می خواهم از شما تعریف و تمجید کنم :
    ۱-این تفسیر که من نوعی مهمان ملکوت هستم و شما بعنوان یک میزبان با موسیقی از مهمانتان پذیرایی می کنید خیلی زیبا و دلنشین بود.
    ۲-در مورد حق مصنفین نیز ،بنده چون از اینترنت با سرعت مورچه استفاده میکنم بود ونبود طربستان برایم علی السویه است.
    ۳-کاش در ادامه تحولات نوشتنگاه خود،رنگ این صحفه را یکی ،دو پرده روشن تر می نمودید.

  7. شهکام گفت:

    مطلب قرائت رحمانی یا جراحی اندیشه‌تان را خواندم. با نظرتان هم‌عقیده‌ام که ممکن است تا بخواهیم به خودمان بجنبیم، زیر چرخهای تاریخ له شویم. و این‌که همانطوری که قرائت رحمانی شکل می‌گیرد قرائت غیررجمانی هم به حیات خود ادامه خواهد داد و… اما به نظر شما راه دیگری هم وجود دارد؟ البته به نظر حقیر ارائه‌ی روایت رحمانی اگر با کنار کشیدن دین از عرصه‌ی سیاست و اجتماع همراه باشد، ببه له شدن زیر چرخ‌های تاریخ نخواهد انجامید. اما کنار گذاشتن دین بدون توجه به ارائه‌ی روایتی سازگار با مدرنیته مسلما در آینده‌ای نزدیک مشکلاتی شبیه به مشکلات اوائل انقلاب پدید خواهد آورد.

|