اين را يادم رفته بود بنويسم که وقتی سريال اعترافات پخش میشد، اين بيچارهی کيان تاجبخش میگفت: «آقای پوُپر» (Pooper)! نمیگفت: «پُپِر» (یا حتی پاپر، Popper). به نظر شما اصلاً ممکن است آدمی که در غرب تحصيل کرده باشد و آنجا بزرگ شده بود، چنین اشتباه فاحشی مرتکب شود؟ چه جور آدمی میگويد «پوُپر»؟ آدمی که مدام با متنهای فارسی سر و کار دارد و قرائت انگليسی یک اسم را نمیداند. شايد (محض خاطر بعضی از دوستان عجول، زير شايد را خط میکشيم!) هم تاجبخش میخواسته با اين قرائت غلط که قطعاً خودش از غلط بودن آن آگاه است، به ملت (البته ملت فلسفهخوان) بفهماند که بابا اينها خيمهشببازی است، باور نکنيد اين مزخرفات را. ولی مسئولان گردانندهی اين سريال دنبال کوبيدن چه کسی بودند؟ پوپر برای چه کسی زيانآور است؟ پوپر را در برابر چه کسی مطرح میکنند؟ ذهنهای سادهانديش امنيتی نام پوپر و عبدالکريم سروش را البته مترادف میگيرند، بدون توجه به اينکه ميان مبانی فکری اين دو آدم تفاوت زيادی هست. ولی بازی تبليغات است ديگر. در نتيجه، اگر مستقيم نمیشود به سروش در اين برنامه گير داد، غير مستقيم که میشود! قصهی همان ديوانهای است که در يکی از روزنامههای دروغپرداز و خيالباف وطنی ما نوشته بود سروش و پوپر با هم قهوه میخوردهاند، غافل از آنکه قصه اساساً خيالی است! پس جای تعجب ندارد که آن روزنامهی کذايی امروز از مدافعان اين خيمهشببازی خندهدار است و فکر میکند عجب توطئهی مهمی را کشف کردهاند! خدا شفایتان بدهد که مرضتان خيلی ريشهدار و عميق است.
