يکی اين نوشتهی عنکبوت است با عنوان «اخلاق مقدم است يا ايمان؟» که با او موافقت تام دارم! ديگر مطلب «رؤيای امارت» نداست. چرا مردم اين همه اسامی ترکيبی با «امير» برای بچههاشان میگذارند؟ ندا میپرسد: «آیا این روآوردن گسترده به نام «امیر» نشان احیای دلبستگی دیرین و عمیق ما ایرانیان به امارت و سلطنت نیست که پس از چندین سال فروخفتن اینک در جامهای دیگر ظاهر شده است؟» در مقام طرح سئوال، اشارهی نکتهبينانهای است.
مطلب عالی ديگر را صاحب فل سفه نوشته است: «چرا ۱۵۰ سال؟». واقعاً چه اتفاقی قرار است بيفتد در کشور ما؟ رييس جمهور دنبال چه میگردد؟ با کی قرار است تسویه حساب کند؟ روشنفکران؟ خوب دارند میکنند! استادان دانشگاه؟ نکند قرار است تدريس فيزيک و شيمی و زيستشناسی تعطيل شود و از اين به بعد به جای دانشگاه حوزهی علميه بسازند؟ (عوض شدن رييس دانشگاه تهران به همين نيت بود؟). مطلب سعيد، مطلبی خواندنی و پربار است.
اين هم يک يادداشت موشکافانهی عالی دربارهی يازده سپتامبر: «روزی که چيز زيادی را عوض نکرد». گمان کنم در ادامهی بحث با عبدی کلانتری، مطلبی است بسيار خواندنی و عبرتآموز. بعد از يازده سپتامبر، همهی نگاهها به سمت مسلمانان است، در حالی که مسلمانان «تنها» مسألهی جهان نيستند. ريشهها جای ديگری است. مسلمانان، از حيث دینداریشان نه از حيث سياستورزیشان، تنها مؤلفههای تأثيرگذار در مسايل سياسی نيستند. چشم بستن به روی واقعيات مشکل ما را حل نمیکند. واقعيتها بسيار گستردهتر و فراگيرتر از مشکل يک نفر تروريست با تظاهر به اسلاميت است.
فعلاً اين سه چهار تا لينک را داشته باشيد تا کمی سرم خلوت بشود. اين هفته حسابی گرفتاريم. وقت هيچ کاری را نداريم، مگر اينکه آخر شبی، وقت ناهاری قلماندازی صادر شود! عکسهای روز آخر پاريس از مونمارتر گرفته تا گق دو نوقد هم هنوز باقی است، اما چند تا را میگذارم اينجا برای خالی نبودن عریضه!
