تازه برگشتهام لندن. هوا، از هوای صبحگاه پردودِ تهران پاکيزهتر است و اينترنت به ميزانی باورنکردنی سريعتر! به تمام کسانی که در ايران وبلاگ مینويسند و وبسايتها و وبلاگهای ديگر را میخوانند و به ایميلهایشان پاسخ میدهند، صميمانه و از بنِ دل تبريک میگويم. اين کارهای جد و جهدی میخواهد بیکران. صبر ايوب میخواهد و عمر نوح! واقعاً هر کس در اين وضعيت عطای اينترنت را هنوز به لقایاش نبخشیده است، چيزی است شبيه يا آدم «مؤمن» که به هر قيمتی ايماناش را حفظ میکند. آسايش مؤمنان اينترنت و وبلاگ در ايران افزون باد!
