این از کارهای قدیمی است گویا که از روی صفحهی گرامافون پياده شده است. سایه غزلهای سعدی را با آهنگ فریدون شهبازيان میخواند. سایه وقتی غزل سعدی را میخواند انگار غزل خودش را دارد میخواند. لحن و آهنگ همان است که هنگام خواندن شعر خودش دارد. شعر خواندن هر شاعری امضای خاص دارد. اين هم امضای سايه است.
[audio:https://blog.malakut.org/cms/wp-content/uploads/2014/04/Sayeh-Sadi-Shahbazian.mp3]