۱

غم مخور…

شجریان اجرایی در بیات ترک دارد با گروه پایور روی غزل «غم مخور» (شما بگو «یوسف گم‌گشته») حافظ. به لطف دوستی، برای اولین بار بود که دو سه روز پیش این اجرا را شنیدم. شجریان غزل را کامل می‌خواند. یک بیات ترک پاکیزه و زلال هم می‌خواند که جان از تن آدمی منسلخ می‌کند. در آغاز قطعه‌ی دوم، با آوازی ضربی روی ابیاتی از غزل «شنیدم رهروی در سرزمینی…» می‌خواند و می‌رسد به ابیاتی از «بانگ نی» سایه. بعضی از این ابیات را شهرام ناظری در آلبوم چاووش‌اش خوانده – و سپس به دنبال‌اش تصنیف کاروان شهید را – این ابیات را شجریان در مثنوی بیات ترک می‌خواند. و می‌رسد به تصنیف «رحم ای خدای دادگر کردی، نکردی» عارف قزوینی. حال و ذوقی دارد شنیدن کل کار. پرچانگی نمی‌کنم که از ذوق این آوای بهشتی باز نمانید. این شما و این بهشت شجریان.

بخش اول:

 [audio:http://blog.malakut.org/audio/Shajarian-Payvar-Bayat-Turk/01%20Yousof-i-Gumgashteh.mp3]

بخش دوم:

 [audio:http://blog.malakut.org/audio/Shajarian-Payvar-Bayat-Turk/02%20Yousof-i-Gumgashteh.mp3]

پ. ن. بله، انتخاب موسیقی و شعر بی‌مناسبت نیست.

 

  1. هومن گفت:

    این اثر را بنده اولین بار در سال ۶۹ شنیدم زمانی که حدودا ۱۸ سال داشتم. عجیب ماندگار است این اثر. اکنون بعد از حدود ۲۲ الی ۲۳ سال مجددا آن را یافتم و گوش جان سپردم. خاطرات برایم تداعی شد. از همه دست اندرکاران سایت تشکرمیکنم. اگر ممکن است فایل ام پی تری آنرا برایم ایمیل نمایید چون موفق به دانلود اثر نشدم.

|