سه چهار هفتهای پیش هوش و حواسام آميخته با سورهی فاطر بود. گمان میکنم آیات اول اين سوره را با صدای مصطفی اسماعیل میشنيدم (شاید هم منشاوی). الآن هر چه میگردم نمیيابم فايلاش را. ولی اصل قصه نفس آيات است نه قاری. نشانه میگذارم برای اينکه دوباره برگردم به سراغاش. اما هر بار که میخوانی و میشنوی، چیز تازهای کشف میکنی. يادم هست برای يکی از جلسات تدريسام، آیهای در اين سوره را میخواستم با دانشجويانام بخوانيم که بعد از پايان کلاس به صرافتاش افتادم و دير شده بود. اما آیات ديگر این سوره همان حال و هوا را دارد (خصوصا این بخش پايين که پررنگ کردهام).
وَمَا يَسْتَوِي الْأَعْمَىٰ وَالْبَصِيرُ وَلَا الظُّلُمَاتُ وَلَا النُّورُ وَلَا الظِّلُّ وَلَا الْحَرُورُ وَمَا يَسْتَوِي الْأَحْيَاءُ وَلَا الْأَمْوَاتُ ۚ إِنَّ اللَّـهَ يُسْمِعُ مَن يَشَاءُ ۖ وَمَا أَنتَ بِمُسْمِعٍ مَّن فِي الْقُبُورِ إِنْ أَنتَ إِلَّا نَذِيرٌ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَنَذِيرًا ۚ وَإِن مِّنْ أُمَّةٍ إِلَّا خَلَا فِيهَا نَذِيرٌ
[audio:http://malakut.org/quran/035.mp3]
(سورهی فاطر با صدای شاطری)