مانیفست عبور از تنگهی عابرکش
من مانند هر انسان دیگری، هویتی دارم. هویت آدمها یکسان و یکدست و یکپارچه نیست. ولی دانستن تاریخ زندگی آدمها به فهمیدن آنها کمک میکند. چیزی که مینویسم تقریر شفاف و صادقانهی مواضع من است که دربارهی هیچ کدام از آنها نه لکنت زبان دارم نه تعارف. نه تهدید مرا به سکوت و خفقان میکشاند و نه تطمیع مرا تشویق به گفتن سخن ناحق و ضایع کردن حقوق دیگری میکند. من، داریوش محمدپور، فرزند اسماعیل، زادهی مشهد، خراسانی آزاده، از تبار مردمان قهستان، ایرانیام. مسلمان شیعهی امامی اسماعیلیام. بیش از هزار سال است که من و همباوران من، آماج افترا و دروغ بودهایم ولی هرگز دست از گفتن حقیقت نکشیدهایم و هیچ وقت در برابر سیل سهمناک حادثه از هجوم عباسیان گرفته تا حملهی مغولان و کشتارهای متمادی بعدی و پروندهسازیهای مستمر برای طریقهی اسماعیلی، عقب ننشستهایم و دروغ را باور نکردهایم. این صورتبندی برای آنچه که مینویسم کلیدی است. لذا مستلزم توجه است. اسماعیلیان از همان قرون نخستین همواره متهم به بیدینی، الحاد و لامذهبی بودهاند. دشمنان آنها حتی یک روز – تا همین امروز – از بستن این افترا به آنها کوتاهی نکردهاند. تاریخ اسماعیلی مالامال از روایتهایی است که گفتهاند: اینها به حقیقت مسلمان نیستند و آمدهاند