April 10, 2003

بگريست چشمِ ابر بر احوالِ زارِ من . . . ظهر هوا آفتابی بود. حدود يه ساعتِ پيش رفتم بيرون، ديدم زمين خيسه و هوای

خوشترين آواز، شيرين‌ترين لبخند برای تو که پرسيدی چرا چنين‌ام، عجالتاً اين چند خط از شعرِ سايه رو داشته باش. متن کاملش يادم نيست. فردا