سبزِ سهل ممتنع

سبز بودن درست وقتی که همه‌ی سبزها يا همه‌ی کسانی که احساس سبز بودن کرده بودند، در اوج قدرت يا در اوج احساس قدرت بودند، درست در روزگاری که راهپيمایی سکوت عظمت خودمان را آينه‌وار به رخ‌مان کشيده بود و ما را مبهوت دوباره يافتن خودمان کرده بود، هنر بزرگی نیست. سبز بودن وقتی هنر است که خون حسين با خاک کربلا آميخته باشد و کاروان اسيران را به ذلت و خواری از اين شهر به آن شهر ببرند و يزيد سرمست قدرت باشد و بسياری از همان سبزهای محب اهل بيت، دلمرده و سرخورده باشند، اما تو زينب‌وار ايمانی داشته باشی مثل کوه و بدانی که باطل رفتنی است و بدانی که از هیاهوی پرزور و عربده‌ی طاغوت چيزی جز سوء عاقبت نمی‌آيد، آن وقت است که سبز بودن هنر است. پس «هنر بيار و زبان‌آوری مکن…» جانا!
مير سبز مردم

Posted

in

by

Tags:

Comments

One response to “سبزِ سهل ممتنع”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *