عرض او خواهد که با

عرض او خواهد که با زيب و فر است
مدتيه که می‌خواستم اين مطلبو بنويسم که چرا بعضی می‌خوان در انظار ظاهر بشن و مخصوصاً در اينترنت حضور داشته باشن. خوب جای انکار نيست که يه عده‌ای فقط برای ابراز هويت صرف (يا به قول آقای جوزی برای «مشتهيات نفس اماره») اين کارو می‌کنن. ولی اون طرف قضيه هم درسته. يعنی کسانی ممکنه از غايت تواضع اين کارو نکنن. يعنی امکانِ حضور در اينترنت رو داشته باشن و اين کار رو به خاطر اينکه شايد حديث نفس باشه نکنن. ولی به اين هم فکر بکنين که کسانی اصلاً اونقدر تهی‌دست هستن و حرفی برای گفتن ندارن که معنا نداره سايت داشته باشن. يه نکته‌ی ديگه اينه که حضور همگان توی اين پهنه‌ی مجازی باعث می‌شه مردم بتونن فرق سره و ناسره و پاک و ناپاک رو تشخيص بدن. اين به نظر من (توی صبحانه هم اينو نوشتم) اهانت به شعور انسان‌ها و کسانی است که توی عصر اطلاعات زندگی می‌کننه که بگيم بعضی سايتا رو نخونن و بايکوتشون کنن (چون به نظر من و شما ضد آزادی يا خلاف اخلاق می‌نويسن). نه آقا بذارين همه بنويسن، همه سخنشونو بگن. اون وقت اگه من و شما سلامت نفس داشته باشيم و ابزار ارزيابی، می‌تونيم انتخاب کنيم. به همين دو ابيات مولوی توجه کنيد که چقدر گويا و رساست:
پس قيامت روز عرض اکبر است / عرض او خواهد که با زيب و فر است
هر که چون هندوی بد سودايی است / روز عرضش نوبت رسوايی است
قلب پهلو می‌زند با زر به شب / انتظار روز می‌دارد ذهب
با زبان حال زر گويد که باش / ای مزوَّر تا بر آيد روز فاش
اينترنت قيامت عصر ماست و روز اطلاع‌رسانی است. کسايی که نازيبا و ناموزون و بی‌اندام باشن، توی اين بازارِ جلوه‌گریِ زيبارويان شرمنده و رسوا خواهند شد. نترسين از شنيدن و ديدن و خواندن حرفايی که با موازينِ من و شما سازگار نيست. انسان‌ها خرد دارند. درسته که خيلی از خردها به زنجير يا علت‌زده هستن، ولی توی اين جهان نمی‌شه جاهل و بی‌معلومات باقی موند. کسی که اطلاعات کمتری داشته باشه و کمتر با جهان تماس داشته باشه، بازنده‌ی بازی است.


Posted

in

by

Tags: