نهايت مهر ديشب ضمنِ فيلمی،

نهايت مهر
ديشب ضمنِ فيلمی، قطعه‌ای از آوازِ دولتمند خالوف، خواننده‌ی بنام تاجيک رو گوش می‌دادم که اين ابياتو می‌خوند (فکر کنم مالِ مير سيد علی همدانی باشه):
هر که ما را ياد کرد ايزد مر او را يار باد / هر که ما را خوار کرد از عمر برخوردار باد
هر که اندر راهِ ما خاری فکند از دشمنی / هر گلی کز باغِ وصلش بشکفد بی‌خار باد
در دو عالم نيست ما را با کسی گرد و غبار / هر که ما را رنجه دارد راحتش بسيار باد
به اين می‌گن آخر عاشقی!


Posted

in

by

Tags: