تا به حدی است که

تا به حدی است که . . .
يکی از دوستان (فائزه خانم، که آدرس آی‌پي‌اش با مال مهرداد يکيه؛ ظاهراً از يه جا صفحه‌ی منو می‌خونن)، پايين مطلب با من برقص اظهار نظر جالبی کردند. بله صحيحه، سليقه‌ها با هم فرق داره. من در عين حالی که شجريان گوش می‌دم و موسيقی اصيل ايرانی يه بخش ضروری زندگيمه، کوهن هم گوش می‌دم، کريس دی برگ هم گوش می‌دم و از اين قبيل چيزا. تازه با تمامِ اين اوصاف، اينجا توی لندن به من می‌گن اينا مالِ پيرمرداس. عشقِ اينا اين موسيقيای پر سر و صدای جازه که خواننده‌هاشون معرف حضور حضرات هستن. ولی کوهن برای من يه دنياس. بايد با کوهن و موسيقيش و شخصيتش آشناتر باشين تا بشه راحت درباره‌اش حرف زد.
امروز به اقتضای احوالِ فعلی، به جای آواز آقای شجريان، تصنيفِ فلک ساخته عليزاده رو می‌ذارم. تا ببينيم چی پيش مياد. با اين حال دلِ همه رو نميشه به دست آورد:
من چه گويم که تو را نازکی طبعِ لطيف / تا به حدی است که آهسته دعا نتوان کرد!
پ.ن. صفحه‌ی تمپليت مشکل داره، پس منتظر باشين.


Posted

in

by

Tags: