کپی رايت؟ والله چه عرض

کپی رايت؟
والله چه عرض کنم؟ درباره‌ی موسيقی‌های اين صفحه يه دوستی فرمودن که خودت کپی رايتو رعايت نمی‌کنی، می‌خوای بقيه بکنن و مثلاً شعراتو نقل نکنن. عرض شود که ماجرای کپی رايت توی مملکت ما درباره‌ی موسيقی رو دوستمون يه خورده اشتباه گرفتن. موسيقی‌های صفحه‌ی من نه توليد انبوهه، نه آهنگِ آهنگسازو به اسمِ خودم کردم و نه هم از خونه‌ی طرف دزديدمش. وانگهی اينا خروار خروار توی وب موجودند. تفاوت اينا با شعرِ بی‌در و پيکرِ يکی مثِ من اينه که هيچ کس نمی‌تونه آهنگ شجريانو به اسم خودش بکنه، ولی شعر يه شاعر رو می‌شه دزديد! اگر چه من شاعر نيستم به اون معنايی که شعرش قابل سرقت باشه! ولی بعضی از اين شعرا مال (هديه به) يه فرد خاصيه. اين تفاوت داره با يه تصنيف يا آهنگ که برای يه ملت و يه فرهنگ ساخته شده. دوست عزيزمون کارِ منو با کار آقای لاريجانی عوضی گرفته که از تلويزيونِ ملی آهنگ آقای شجريانو بی اجازه‌ی خودش، ابتر و پاره‌پاره پخش می‌کنه. نکته‌ی ديگه اينکه اگه توجه داشته باشين، من همه جا هر وقت از کسی يا جايی چيزی نقل کردم، حتماً لينکش موجوده توی همين صفحه. ميان اين کار و گذاشتنِ يه موسيقی تفاوت از زمين تا آسمان است. بنده که قوانين کپی رايت رو در مغرب زمين همچين درست نمی‌دونم ولی توی گذاشتن يه آهنگ بنده نه مرتکب کارِ غير اخلاقی شدم نه غير قانونی. تصور می‌کنم مقوله‌ی کپی رايت يه تعاريف مشخص و روشنی داره که احتمالاً دوستمون يا متوجهش نشده يا دارن خلط مبحث می‌کنن.
اين ماجرای وبلاگ حقيقتاً شده مث اوايل ظهور اينترنت در ايران! دوستان فرق يه وبلاگ شخصی رو با يه وبلاگ تجاری بايد می‌دونسته باشن. اينجا توی غرب کسی رو به خاطر اينکه موسيقی يکی رو توی خونه‌اش ضبط کرده روی نوار يا برده خونه‌ی دوستش گوش داده به دادگاه نمی‌برن. کار طرف هم غير اخلاقی نيست. نه آقا! اين کپی‌رايت با اونی که من پايين صفحه‌ام نوشتم فرق داره. تازه اگه من خلافشو هم می‌نوشتم توی اين صفحه، باز هم يه عده‌ای هميشه صداشون بلنده. در ضمن از دوستان اگه کسی اطلاعات مفصل و مشبعی درباره‌ی قانون کپی رايت و حواشی و زوائد و متعلقاتش داره (هم در غرب و هم در شرق)، لطفاً ارشاد بفرماييد تا ما که يه عمره مرتکب دزدی می‌شديم آدم بشيم!!!


Posted

in

by

Tags: