ملکوت

روزنوشت‌های داريوش محمدپور
دوشنبه ۱۷ شهریور ۸۲ :: September 8, 2003 

عرش و کرسیِ ملکوتی!

پيشتر از اين قبله‌ی عالم را تنها عرشی بود زمينی! يعنی آسمانِ ملکوت که سايه‌اش هميشه بر سرِ زمينش هست و اتفاقاً آسمانش عين زمين است بر قوت خويش بر جا بود. تا امروز قبله‌ی عالم وقتی که پشتِ چرخ ملکوت می‌نشست يا ناچار بود روی صندلی معمولی بنشيند يا روی مبل! امروز اراده‌ی مبارک همايونی بر اين تعلق گرفت که يک کرسیِ مخصوصِ سلطنتی، از آن نوع که به کارِ جلوس پشتِ فلکِ ملکوت بيايد و ذاتِ مقدس خاقان امکانِ اقسامِ جولان‌ها را در حين تدبير امور ملکوت داشته باشد، تدارک ببينيم. امروز سری به اُلد استريت زديم و يک عدد کرسیِ ناب از آن قسم که سلطان را به کار آيد ابتياع نموديم و عجب طرفه چيزی است اين کرسی. قبله‌ی عالم امروز جهان و ما فيها را جور ديگری می‌بيند! کرسیِ خوب هم چيزی است!


تمام حقوق اين صفحه براي نويسنده محفوظ است