ملکوت

روزنوشت‌های داريوش محمدپور
جمعه ۱۲ مهر ۸۷ :: October 3, 2008 

تو سزاوار ثنايی

اين گذرگاه باريک و خاک‌آلود را بی تو دشوار بتوان طی کرد. ماييم و همين «ذکر» که دستگيری می‌کند. آری، تو سزاوار ثنايی، ولی مايیم که محتاج ذکريم. نکند تو هم نيازمند نیاز مايی؟ هر چه هست حالِ خوشی داريم با هم. «ما به او محتاج بوديم او به ما مشتاق بود»!

تمام حقوق اين صفحه براي نويسنده محفوظ است