ملکوت

روزنوشت‌های داريوش محمدپور
سه شنبه ۲۲ مرداد ۸۷ :: August 12, 2008 

دادگاهی با هيأت منصفه‌ی جهانی

در ماجرای مدرک جعلی آقای کردان فقط يک مرجع و محکمه برای احراز جعلی بودن آن وجود دارد و آن هم دانشگاه آکسفورد است و افرادی که اسم و امضای‌شان پای آن مدرک جعل شده است. همين. هيأت منصفه‌ی اين دادگاه و شهودش هم می‌توانند همه‌ی افراد کره‌ی زمين باشند. همه می‌توانند با دانشگاه آکسفورد و دفتر مربوطه تماس بگيرند و کسبِ خبر کنند. مسأله خيلی روشن است. احتياج به دفتر و دستک و تحقیق و تفحص چندين ماهه ندارد. تنها چيزی که لازم دارد، اراده‌ی کافی برای اجرای قانون و پياده کردن ماده‌ی ۵۲۷ قانون مجازت اسلامی است. فهم اين‌که آتش گرم است و عسل شيرين است، نياز به دادگاه و محکمه‌ی خاص ندارد. قضيه به همين سادگی است: آقای الف می‌گويد از دانشگاه ب مدرک دکترای افتخاری دارد. هر انسانی در هر جای دنيا می‌تواند با دانشگاه ب تماس بگيرد. دانشگاه ب تمام موارد مورد بحث و ذکر شده در آن مدرک را تکذيب می‌کند و منکر اصالت چنين مدرکی می‌شود. کجای قضيه پيچيده است؟

پ. ن. پيچيدگی‌اش البته اين است که متهم جای شاکی نشسته است. بدهکار، ادای طلبکاری در می‌آورد!

تمام حقوق اين صفحه براي نويسنده محفوظ است