ملکوت

روزنوشت‌های داريوش محمدپور
شنبه ۱۰ بهمن ۸۳ :: January 29, 2005 

مهمان‌سرای ملکوت

حجره‌ی تازه‌ای گشوده‌ام برای ميهمانان ملکوت که در آن‌جا می‌توان شاهد گفت‌وگوهايی بود فارغ از حال و هوای وبلاگ خودم. اختلاف حس و حال و تفاوت ميان نثر و نوشتار من با سخنان ديگران باعث می‌شود اين وبلاگ از آن‌چه هست فاصله بگيرد. از اين پس، هر چه نوشته از مهمانان بيايد، به ضيافت‌خانه‌ی ملکوت خواهد رفت. در اين ميان، احباب صاحب‌نظر اگر نظری دارند برای بهبود آن صفحه، می‌توانند در ذيل مطالب همان حجره يا در همين‌جا مرقوم بفرمايند.

پ.ن. دقايقی پيش، مطلبی از کاتب کتابچه‌ی سابق، مهدی خلجی از راه رسيد در ادامه‌ی بحث‌های مربوط به شريعت عقلانی. مقدمه‌ی نامه‌ی او را می‌آورم و اصل مقاله‌ی مفصل او را به ضيافت‌خانه می‌برم تا مطلب او را به عنوان «فقه و بن‌بست‌های آن» بخوانيد.

اين است عبارات آغازين نامه‌ی خلجی:
«داريوشِ عزيز
دوباره و ديگر نمی‌خواستم بر صحيفه‌ی گل و گلزار تو خطی بکشم. اصرارِ دانش‌جويانه‌ی تو برای دامن زدن به بحثِ «شريعتِ عقلانی» و داستان اين احوال که امروز مراست، يادم از خواجه‌ی شيراز آورد که، اشکِ حرم‌نشينِ نهان‌خانه‌ی مرا / زان‌سوی هفت پرده‌، به بازار می‌کشی. حالا که کار سهل است، اگر تو زحمت اين بار می‌کشی، قلم‌اندازی روانه‌ات می‌کنم. اميدوارم در روشن‌گری بيشتر مرزها و معناهای جستارِ عقل و شرع کارگر افتد. در انتظار نقدهای ديگران از جمله، صاحبِ ارج‌مندِ وب‌لاگِ شريعتِ عقلانی، می‌مانم.


مهدی خلجی»


تمام حقوق اين صفحه براي نويسنده محفوظ است