September 27, 2009

« اين ديده‌ی خونابه فشان... | صفحه‌ی اصلی | تهی را چگونه پُر می‌توان کرد؟ »

... چه سوگوارانند

غلام نرگس مستِ تو تاجدارانند
خرابِ باده‌ی لعل تو هوشيارانند...
نصيب ماست بهشت ای خداشناس برو
که مستحق کرامت گناه‌کارانند
بیا به میکده و چهره ارغوانی کن
مرو به صومعه کانجا سیاه‌کارانند...


(32 کلمه)

مطالب مرتبط

کو دامنِ مهربانت ای دوست؟

به يادِ شهيدِ اهل طرب

ای دولتِ منصورِ ما...

امروز می‌شود ۳۴ روز...

اين ديده‌ی خونابه فشان...

خواهم شدن به ميکده گريان و دادخواه...

فراقِ يار...

نظرها (3)

سلام
احتمالا شما عکسهای اختصاصی از استاد مشکاتیان داشته باشید. خوب است در وبلاگ قرار دهید
------------------------

چيزهایی از همين دست است دیگر. همه چیز را هم نمی‌شود در وبلاگ نهاد.

د. م.

به روزم با :
یک سیلی شکسته به روی حضور عشق

روحش شاد
شما دو تا عكسهاي نابش رو انتخاب كردين
با همكارم در مورد اين دو تا عكس داشتيم حرف ميزديم
موفق باشيد

نظر بدهيد

(نظر شما پس از تأييد منتشر خواهد شد. نيازی به دوباره فرستادن نظر نيست.)

Free counter and web stats