March 25, 2009

« ارأيت من اتخذ الهه هواه؟ | صفحه‌ی اصلی | خامه‌ی خون‌بارِ بهار »

راستِ بهاری

نوشته بودم که سال‌ها، در ايام بهار، عميق‌ترین لذت من، شنیدن راست‌پنج‌گاه بود. علی‌الخصوص همین راست‌پنج‌گاه جشن هنر شیراز (در ادامه‌ی مطلب).  با تار محمدرضا لطفی و تنبک زنده‌یاد ناصر فرهنگ‌فر. و به ويژه، آن بخش بیاتِ عجم، جامه‌دران و نغمه‌اش. خودتان گوش بدهید و اگر مثل من ياد ايام دور می‌افتيد، حالی ببرید. اگر نه هم، با نقدِ وقت حال کنيد.
(67 کلمه)

مطالب مرتبط

قافله سالار

رستاخيز ققنوس

و اما شهرام ناظری

تا بيکران دور دست

تصحيح يک اشتباه

شجريان از دو نگاه

اميدهای ما به شجريان

نظرها (4)

زبان از وصف حال عاجزه.
دیروز، امروز، فردا، همیشه جاویدان.
روی بالاترین در جستجوی بیات شیراز، با کمانچه ی هابیل علیف بودم، به لینک راست بهاری شما برخورده و از روی کنجکاوی باز کردم و وای وای وای.....
صدای استاد، تنها صدایی که در تمام عمرم، که دیگه رقمی شده، تونست من رو به اوجی برسونه که رعشه بر بدنم بنشینه...

سپاس از لینک.

دست مریزاد.یک کلام بدون هیچ حرفی...حرف ندارد.سپاسگزارم.

سال نو مبارک.
سال نو مبارک.
خیلی جالبه چون من هم توی بهار اکثرا میلم به ماهور و راست پنجگاه و همینطور بیات ترک میره. یادمه پارسال دقیقا دو ماه اول سال فقط به این ها گوش میدادم و اصلا "طاقت" چیز دیگه ای رو نداشتم. حتی برای اینکه گامهای مختلفی که توی سرم هست تغییر نکنه، اکثر آلبوم هایی که دارم رو بر اساس نوع دستگاه و ترتیب گام هاشون مرتب کردم!

چه هدیه‌ی گرانقدری ... ممنون!

نظر بدهيد

(نظر شما پس از تأييد منتشر خواهد شد. نيازی به دوباره فرستادن نظر نيست.)

Free counter and web stats