December 2, 2008

« حکمتِ روز - در بابِ دوستی | صفحه‌ی اصلی | دعا »

ساقيا می بده و غم مخور از دشمن و دوست...

داشتم با خودم نقد وقت را سبک-سنگين می‌کردم و اين بيت مدام می‌آمد و می‌رفت که:
بيدلی در همه احوال خدا با او بود
او نمی‌ديدش و از دور خدايا می‌کرد

حالتی رفت و يادی آمد. ياد آواز راکِ شجريان افتادم. آوازی که روی اين غزل حافظ خوانده است:
سحرم دولت بيدار به بالين آمد...
شايد يک بار ديگر اين را نوشته باشم. گمان می‌کنم سال ۲۰۰۳ بود. سايه آمده بود لندن. يکی از آن شب‌ها، سايه از اين آوازِ شجريان حرف زد. او اين آواز شجريان را در زمره‌ی بهترين آوازهای‌اش می‌دانست. بشنويد و جان‌تان را تازه کنيد.


اين برنامه،‌ گلهای تازه‌ی شماره ی ۱۰۶ است. نوازندگان اين اثر پرويز ياحقی، جهانگير ملک، فرهنگ شريف و منصور صارمی هستند. آن‌ها که به نکات فنی آواز راک علاقه‌مند هستند می‌توانند به اين‌جا مراجعه کنند.
(139 کلمه)

مطالب مرتبط

قافله سالار

رستاخيز ققنوس

و اما شهرام ناظری

تا بيکران دور دست

تصحيح يک اشتباه

شجريان از دو نگاه

اميدهای ما به شجريان

نظرها (3)

سلام آقای محمدپور
شخصا به موسیقی بی کلام(مخصوصا تار) علاقه دارم.ولی با قله های این موسیقی آشنایی چندانی ندارم.اگر امکان دارد می خواستم چند آلبوم خوب در این زمینه به من معرفی نمائیید.
با تشکر

سلام داريوش عزيز!
نسخه كاملاً بي‌كيفيت‌اش را پيدا كردم برايت در وب؛ آدرسش اين است:
http://www.omid22555.persiangig.com/other/TarjiBand2.wma
خرسند باشی

داريوش عزيز!
مطمئنم كه اين غزل حافظ را با صداي صديف نشنيده‌ايد كه اين‌گونه از ورژن سياوشونی آن به وجد آمده‌ايد

نظر بدهيد

(نظر شما پس از تأييد منتشر خواهد شد. نيازی به دوباره فرستادن نظر نيست.)

Free counter and web stats