March 2, 2008

« شب تاريک و بیم موج و گردابی چنين هايل | صفحه‌ی اصلی | سروش، قرآن، خدا و پيامبر اسلام »

«صدای خشم» و رسانه‌های بی‌مسئوليت

در دهه‌ی پنجاه ميلادی فيلمی ساخته شد با عنوان «صدای خشم» (مطلب ويکی‌پيديا را هم اين‌جا ببينيد). خلاصه‌ی داستان اين است که در کاليفرنيا، دو نفر آدم‌ربايی می‌کنند و فرد ربوده شده را می‌کشند. روزنامه‌نگاری شروع به پوشش دادن خبر می‌کند و البته چاشنی احساسی و عاطفی‌اش از حد معمول بسيار بیشتر است. به عبارت ديگر، کارش می‌شود تحريک به خشونت. دو نفر مجرم دستگير می‌شوند و قرار است محاکمه شوند. اما اراذل و اوباش شهر، به محل نگه‌داری مجرمين حمله می‌کنند، پليس را مغلوب می‌کنند و دو زندانی را به چنگ می‌آورند و به شيوه‌ای فجيع نابود می‌کنند. در واقع جمعی که اين کار را می‌کنند، جمعی بزرگ‌تر هستند. اراذل و اوباش تنها عده‌ای از اين جمع‌اند. گويی کل شهر تشنه‌ی انتقام است. روزنامه‌نگار کذايی بعد از ديدن خشونت و انتقام‌جويی هول‌ناکی که شاهد آن است، تازه می‌فهمد چه دسته‌گلی به آب داده است. کلانتر شهر می‌گويد اين‌ها مجرم‌اند ولی حق دارند دادگاهی عادلانه داشته باشند و بعد حکم قانونی درباره‌ی آن‌ها صادر شود. اما مقالات روزنامه‌نگار داستان، تمام سدها را می‌شکند و نتیجه کار می‌شود خشونت افسارگسيخته. فيلم برای دهه‌ی پنجاه فيلمی است قوی، هر چند ادبيات‌اش گاهی اوقات موعظه‌گرانه است...

قصه‌ی اين فيلم شباهت عجيبی دارد به ماجرای درگیری‌هايی که ميان مسلمانان و غربی‌ها رخ می‌دهد. نمونه‌های‌ خوبی از اين‌ها در چهار پنج سال گذشته داريم: قتل تئو ون‌گوگ، کاريکاتورهای دانمارکی (!)، و سخنرانی پاپ. اتفاقات ريز و درشت مشابه ديگری هم افتاده است. و بعضی از رسانه‌ها البته تا توانسته‌اند نفت بر آتش اين هيجانات ريختند. البته آزادی بيان پيراهن عثمان خوبی بوده است برای دامن زدن به نفرت و خشونت. نمونه‌ی جديدش اظهارات خيرت ويلدرس، ديوانه‌ی هلندی تازه به دوران رسيده است. حيران مانده‌ام که اين چرخه‌ی خشونت کی تمام می‌شود. گويی هر دو طرف منتظرند طرف مقابل بگويد خشونت بس. افراطيون از هر سو مشغول هورا کشيدن هستند. آن‌ها که در جبهه مخالف مسلمان‌ها (به معنای عام می‌گويم) هستند، می‌گويند مسلمان‌ها کوتاه بيايند، عذرخواهی کنند و چه و چه. البته مسلمان‌های افراطی طرف مقابل هم همين حرف‌ها را کمابيش با همين مضامين تکرار می‌کنند. و دريغا که ميان اين همه آدم که ژست عقل می‌گيرند، يکی پيدا نمی‌شود که شهامت کند بگويد: «خشونت بس! فرقی نمی‌کند خشونت را چه کسی تمام می‌کند. مهم اين است که خون‌ريزی و خشم و عصبيت را بس کنيد». انگار همه می‌خواهند مدال افتخار مغلوب و منکوب کردن طرف مقابل را بگيرند. عجيب است که بشری که مدعی است پا به دوران مدرن گذاشته است، هنوز آن قدر بلوغ و شعور ندارد که مثل دوران گروکشی‌های قبيله‌ای قرون وسطا رفتار نکند. تفوه به حقوق بشر و آزادی بيان و پرچم کردن آن‌ها کسی را مدرن نمی‌کند. بازی کردن با نام خدا و قرآن و پيامبر و مقدسات هم کسی را مسلمان نمی‌کند. همه مشغول انتقام‌اند. و نمی‌فهمند خشونتی که در پی خاموش کردن آن هستند، تازه با این شيوه‌ی بد و تحريک‌آميزشان دارد بيشتر برافروخته می‌شود. خلاصه آن فيلم بالا، فيلم خوبی است. به همه‌ی افراطيون و بنيادگراهای مذهبی و غير مذهبی توصيه می‌شود با دقت فيلم را ببينند. آن جمله‌ای که آخر فيلم و جايی در متن فيلم گفته می‌شود از زبان دکتر ويتو سيمونه، زبان حال افراطيون دو گروه است (بله، خجالت ندارد. عده‌ای از روشنفکران سکولار و لاييک هم متعلق به همين گروه کذايی هستند!).  اگر کسی عين جملات يادش هست يا فيلم را دارد، خوب است اين‌جا بنويسد.

پ. ن. برای بهانه‌جويانی که معنی «رسانه‌ی بی‌مسئوليت» را نمی‌دانند اضافه می‌کنم که رسانه‌ی مسئول رسانه‌ای نيست که آزادی بيان را نقض کند. رسانه‌ای مسئول رسانه‌ای است که از آزادی بيان استفاده‌ی خردمندانه کند. هر چيز خوبی لزوماً همه‌ جا و مطلقاً خوب نيست.
(599 کلمه)

مطالب مرتبط

در اهميت رسانه و آشوب‌های لندن

دفترِ زمانه

آخرِ خط دموکراسی يا آينده‌ی زمانه‌ی ما؟

زمانه‌ی توسعه و رنج توسعه‌نيافتگی در «زمانه»

در حکايت ماهی بزرگ و جوی خُرد - يا جویی که خُرد شد!

منظورِ زمانه!

و اما ويراستاری!

نظرها (3)

با سلام . لطفا بفرمایید نظرات آقای سروش را از کجا میتوانم دانلود کنم. لطفاٌ به وبلاگ من سری بزنید
****
آراء و عقايد مردم قابل دانلود نيستند! برويد آثارشان را بخوانيد!

سلام جناب داریوش
دقایقی پیش بخش خبری 8:30 بخشی از سخنان آقای مجید
مجیدی را (فیلمسازی که چه خود و چه کارهایش برایم
محبوب است) پخش کرد. او در این سخنان بدون ذکرنام
شدیداً به دکتر سروش تاخت. و علی کل ٍ خواستار واکنش
به سخنا ن او چونان اعتراض در قبال روزنامه های
دانمارکی شد.( برداشت بنده اینچنین است)
متاسفانه این قضیه- به گمانم- وارد مرحلۀ فراگیرتر به
لحاظ رسانه ای شده وبا در پیش بودن 28 صفرنیز می توان
انتظاراتی را متصور شد.
نمی دانم اگر صلاح می دانید و شما دسترسی با واسطه یا
بی واسطه به دکتر سروش دارید. از ایشان بخواهید اگر واقعا ً
دلسوز امت اسلامی هستید ؛جهت احتراز از آشفتگی و نابسامانی
های در کمین نشسته ... از این نظر اخیر خود چشم پوشی کنند.
«الهم اشکوا الیک فقد نبینا»
***
بله. دیدم. واقعاً مايه‌ی تأسف است. البته سروش خود می‌داند و خدای خودش. خدا هم بزرگ است. خاطرتان جمع باشد که آن‌که اهل ایمان است به این چيزها هستی‌اش بر باد نمی‌رود.
به جان دوست که غم پرده بر شما ندرد
گر اعتماد بر الطاف کار ساز کنيد.

Hi there
I used to have a access into your Trabestan in my weblog but it doesnt go throuh these days.is there any problem with the connection or they r not avaiable no longer?
regards
***
No. They are still available, but you will only have to listen to them here. Sorry about this. Making the URL public will cost us a lot of bandwidth.

نظر بدهيد

(نظر شما پس از تأييد منتشر خواهد شد. نيازی به دوباره فرستادن نظر نيست.)

Free counter and web stats