September 1, 2006

« از بلر تا هيتلر | صفحه‌ی اصلی | نقدهای عقلا بر «آمريکا» »

باده آيينه‌ی رمز است

گفتم:«صوفيان اين همه زور زده‌اند و باده را تأويل‌های عجيب و غريب کرده‌اند. فکر نمی‌کنی همه جا اين باده‌ی حافظی، آن باده‌ی آسمانی نيست؟ فکر نمی‌کنی اين باده آن قدرها هم رمز‌پذير نيست؟»

گفت: «شايد. بعيد نيست خيلی جاها مرادش از باده، همين باده‌ی زمينی باشد. اما فراموش نکن که همين باده هم اکسير شگفتی است، البته برای آنکه اهل‌اش باشد و نافرهيخته نباشد. اگر چشم رازبين يافتی و توانستی اين اشارات را بخوانی، آن وقت نه از مظروف، بلکه از خود ظرف‌ هم می‌توانی هزار و يک رمز دريابی! يعنی وقتی اين چشم را پيدا کردی، ديگر از می و جام هم مستغنی می‌شوی. آن وقت از در و ديوار هم می‌شود چيز فهميد. همه جا می‌شود آيينه‌ی اسرار! چشمم می‌خواهد:

هر آن که راز دو عالم ز خط ساغر خواند
رموز جامِ جم از نقش خاک ره دانست»
(140 کلمه)

مطالب مرتبط

زبان عاجز تفسير

مغالطه

هنوز وقت‌اش نشده؟

ما غرّک بربک الکريم؟

نظر کردن به درويشان . . .

رنج ضايع، سعی باطل، پای ريش

که هر که بی‌هنر افتد . . .

نظرها (3)

در مذهب ما باده حلال است وليكن- بي روي تو اي سرو گل اندام حرام است.

salam, your weblog is one of the few I enjoy reading, kamyab bashid!

salam, kheili khub minevisi . az neveshtehat estefade kardim , noktehaye besyar riz va jalebi ro bayan mikoni ke vaghean adam ro be fekr mindaze. tarabestan ham kheili chize bahal va khubie.
age dust dashti ta tabadole link konim .
ya ali

نظر بدهيد

(نظر شما پس از تأييد منتشر خواهد شد. نيازی به دوباره فرستادن نظر نيست.)

Free counter and web stats