۴

نوروزانه

PrintFriendly and PDF
کمتر از نیم‌روزی تا تحویل سال مانده است. برای تحویل سال، برای نوروز، حرف‌ها دارم. قصه‌ها دارم. حکايت‌ها. و البته دعاها! هر اندازه که ذهن‌ و زبان‌ام، رامِ خيالِ من است، تن‌ام اما سرکشی می‌کند و ناله از خستگی. پس، نقدترين چيزی را که می‌توان در آستانه‌ی بهار تحفه به احباب برد و صادر و وارد ملکوت را بدان مهمان کرد، ساز و آوازی است که قاعده‌ی این خانه‌ی مجازی بوده است هميشه. نگفته پیداست که آواز استاد بی‌بدیل، محمدرضا شجريان است – که خدای‌اش عمر دهاد و تن‌درستی و خاطرِ شاد، علی‌الخصوص در این وقتِ خجسته. آن‌ها که مأنوس با صدای آسمانی او هستند می‌دانند که شجريان این آواز را با خود به تلویزيون ايران برد و اما بعد دیگر هرگز بدان‌جا نرفت و شکوه‌اش را به علی لاريجانی برد و البته آن‌چه البته به هيچ جا نمی‌رسید فرياد بود! باری، این قطعات، با تار داريوش پيرنیاکان و تمبک همايون شجريان اجرا شده است بر غزل نوروزانه‌ی حافظ. بشنويد و خاطر صافی کنيد. غبار غم از دل بيفشانيد و «اعتماد بر الطافِ کارساز کنيد». يارانِ دلنواز، دوستان نازنين و دشمنانِ عزيز (که پیوسته‌ دعای‌تان می‌کنم!)، نوروزتان خجسته باد! تا يادداشتی ديگر…

  1. سلام ملکوت عزیز. سال نوی خوب و پر باری برایتان آرزو می‌کنم.

  2. hossein says:

    دوست عزیزم عید را به شما تبریک میگویم و در سال نو برایتان تندرستی و موفقیت آرزومندم

  3. رخساره says:

    عید مبارک آقا… امیدوارم تمامی لحظات این سال و تمام عمرتان با نور حق روشن باشد..سلامت باشید و شادکام

  4. پرويز says:

    داريوش جان
    عيدی خوبی بود. مدت ها بود که اين آهنگ زيبا و دلنشين استاد را نشنيده بودم. از شنيدن آن واقعا سرمست شدم. ممنون که اينجا گذاشتی. عيدت مبارک و سال خوبی داشته باشی.

|