۶

از اين فنون ناتوان

Print Friendly, PDF & Email

در نظرم بود که به بحث زلزله و خدا بازگردم چون حرف‌هايی ناگفته‌ای بر جا مانده است که نوشتن و بحث می‌خواهد. ديدم عباس معروفی، پنجره‌اش را گل گرفته است! گفتم خوب است چند نکته‌ی فنی و يک نکته‌ی تئوريک را بازگو کنم و آن نوشته را بگذارم برای بعد.

حکايت اين نظرهای مزاحم و روان‌فرسا، قصه‌ای تازه نيست. از قضا، بخشی از بحرانی که ملکوت اخيراً از سر گذارنيد و جراحت‌های آن هنوز بر سيمای ملکوت مشهود است، ريشه در کار همين رهگذران پر قيل و قال و سخن‌چين داشت. هر بار که درباره‌ی اين ماجرا نوشتم همان مزاحمان گفتند و اتفاقاً پاره‌ای از دوستان و نيک‌نهادان نيز انذار دادند که اين مجرا را مسدود نبايد کرد که راه گفت‌وگو و مسير آزادی بسته خواهد شد. در آن انذارها البته نکته‌ای به حق نهفته بود. آن گفت‌وگوها باید باشد. اما اين فضای وبلاگستان با تجربه‌هايی که از سر گذرانده است، درس‌هايی را آموخته است تا دوباره از يک سوراخ گزيده نشود. روزهای اول رواج و شيوع ای‌ميل‌ را اگر به ياد بياوريد، می‌بينيد که ای‌ميل‌های مزاحم با صندوق‌پستی اينترنتی شما و حتی کامپيوتر شما چه‌ها که نمی‌کرد! اين نظرهای مزاحم با اعصاب و روحيه‌ی نويسنده‌ی وبلاگ و حتی خوانندگان‌اش نيز چنين می‌کند.

اين‌که کسی وبلاگ می‌نويسد و راه گفت‌وگو و دوسويه‌گويی را باز می‌کند، معنای‌اش اين نيست که در خانه‌ات بشکنند و بر ديوار خانه‌ات هر چه خواستند بنويسند و بعد مدعی شوند که اينترنت است و آزادی! اين همان نعل وارونه‌ی آزادی‌طلبانی است که به محض اين‌که پيش روی‌شان را باز ديدند، دست به هر خطا و ناصوابی زدند. جای بحث نيست که نمی‌توان روز و شب عربده با خلق خدا کرد. اما اگر سنگ را نمی‌توانی از سرت دور کنی، سرت را که می‌توانی از سنگ دور کنی! آخرين نسخه‌ی مووبل‌تايپ اين مجال را به نويسنده می‌دهد که اجازه ندهد هر کسی بدون رضايت او هر چه خواست بر ديوار وبلاگ‌اش بنويسد. حساب‌اش را بکنيد که کسی در جايی سخنرانی کند و بعد هر که هر چه دل‌اش خواست بدون هيچ قاعده و حساب و کتابی ناگهان در ميان سالن فرياد بزند! در کوتاه مدتی آن مجلس به هم می‌ريزد و جايی برای سخنران نخواهد ماند، هر چند او بسيار اهل مدارا و ديالوگ باشد. در آينده‌ی نزديک اين امکان را به ملکوت خواهم افزود و راه گهرفشانی‌های هنرمندان بی‌نظير عالم (!) را می‌بندم. مزيت اين قابليت جديد اين است که آن وقت مشخص می‌شود صاحب وبلاگ تا چه اندازه اهل تسامح و تساهل است. ميزان رواداری آدم از اندازه‌ی حضور و حشر و نشر او با بیماران و بی‌ادبان شناخته نمی‌شود. هنری نيست که وبلاگی را باز کنی و ببينی هر ناسزايی گفته می‌شود و نويسنده خموش است و دم بر نمی‌آورد. اين را نمی‌توان به حساب فضيلت نويسنده گذارد. اين را يا بايد به حساب مظلوميت او گذاشت يا سادگی‌اش. آدمی که نتواند عزت خود را حفظ کند و بی‌دفاع مدام سنگ و مشت بخورد، به زودی زير دست و پا له می‌شود. پيشتر از ما حسين درخشان از اين تجربه درس گرفت و دغدغه و نگرانی‌های بيهوده را از سر راه خود برداشت.

نویسنده بايد با خاطر آسوده بنويسد. وقتی شب می‌خوابی و صبح که بر می‌خيزی می‌بينی بيکاری در و ديوار خانه‌ات را خط‌خطی کرده است و تو بايد تمام روز وقت‌ات صرف پاک کردن آن ديوار شود و از کار اصلی‌ات باز بمانی، شرط عقل اين است که راه ديوانگان و بيکاران را ببندی. من بر اين باور نیستم که با تکيه بر اصول آزادی و مدارا، بگذاری هر که هر چه خواست بکند و تو صم‌ بکم به گوشه‌ای بنشينی و نظاره‌گر باشی مبادا دشمن آزادی‌ات بخوانند. روزگار اين توهمات و قصه‌های دغل و سکه‌های قلب گذشته است. آزادی بی‌قيد و شرط نداريم. هر کاری آدابی دارد. ادب هر مقامی را بايد به درستی نگاه داشت:
حافظا علم و ادب ورز که در مجلس خاص / هر که را نيست ادب، لايق صحبت نبود

برای توضيح بيشتر، متن مفصلی را که مووبل‌تايپ درباره‌ی نظرهای مزاحم که شامل همين نظرهای گهربار مورد بحث ما هم می‌شود در سايت‌اش آورده است، بخوانيد. هر آن‌چه مهم است چه از نظر فنی و چه از نگاه معنايی به خوبی و روشنی بيان شده است.

  1. سيبستان says:

    داريوش عزيز،
    از همين متن راهنمای مووبل تايپ پيداست که مزاحمت امری جهانی است. اختصاص به ايرانی جماعت ندارد. منتها فرقی که هست چون ما جماعت هنوز تازه داريم آزادی نوشتن را که ارمغان تکنولوژی است تجربه می کنيم کمی تا قسمتی شرممان می آيد يا اعتماد به نفس کافی نداريم که در به روی مزاحمان ببنديم مبادا که متهم به آزادی کشی شويم! اما همه دير يا زود به اين نتيجه می رسيم -حتی اگر نه تئوريک با اجبار پراتيک- که آزادی چيزی است و مزاحمت چيزی ديگر. هر چيزی آدابی دارد. آداب ندانی را به اسم آزادی فروختن کار شارلاتان هاست و عوامفريب ها يا قلدر ها و هر کسی از اين شمار. اين علف هرز باغچه است. جايش در زباله دانی است. ويروس ارتباط کامپيوتری مزاحمانی اند که عقده گشايی می کنند. زبان چنان ويروسی بسته به!

  2. zistan says:

    ديشب خواستم نظري بنويسم بهتر ديدم كه نخستين نبوده و كمي صبور باشم تا نظر ديگران را هم بدانم . حالا اما سخت تر شده كارم . مهدي عزيز هم آمده و سخن از وجين علف هاي هرز باغهاي گل مي كند و زبان آميب ها بسته به . پيغامي مانده در گلو دارم بر نوشته ” ناکامی تاريخی مسلمين؟” داريوش – اي عزيزان سروش هم با همين تفاسير در مركز شوراي انقلاب فرهنگي نشست و بر دانشگاه ايران آن كشت كه در تابستان ۶۷ دگران درو كردند . شما هم به همان راه مي رويد ؟ اين جا هم جزو خانه’ داريوش است حق هر كاري را دارد ولي آيا گفتگوي شما هم معني سخنراني متكلم الوحده ’ چندين ساله آقايان را مي دهد ؟ كسي با فرياد در حين صحبت سخنران موافق نيست اما سئوال و جواب را هم بر نمي تابيد كه پنجره ها را گل گرفته ايد . معروفي نويسنده دلخواه من نبود . اما نوشته اخيرش نا اميدم كرد از هر تحولي . اينجا ميهماني مردمان است . مردم گوناگون هستند آقايان با زبان هاي گوناگون. دست هايشان شايد به ديوار هاي سفيد كاخ هاي شما بخورد و فرشته ها آرزده خاطر شوند . حالا يا مكن با فيلبانان دوستي يا بنا كن خانه اي در خورد پيل . از برج عاج فرود آئيد . ما سالها در حسرت گفتگوي مردمان مانديم . اين فرصت گفتگو را با اين بهانه گيري ها وا ننهيد.
    دوش ديدم كه ملائك در ميخانه زدند
    گل آدم بسرشتند و به پيمانه زدند
    ساكنان حرم ستر و عفاف ملاكوت
    با من راه نشين ساغر مستانه زدند

  3. ehsan says:

    ba salaam va arezooye salaamati
    man in she’r ro tooye matn haye ghablitoon khoondam : (شب های هجر را گذرانديم و زنده ايم ) mamnoon misham azatoon dar soorati ke nam e sha’er va ya matn e kamel e in she’r ra betoonin baram mail bezanin
    pishapish sepasgozaram
    shad o khoram bashid

  4. یک دوست says:

    آقای داریوش اراجیف گویان در هر کجا پیدا می شوند. سری به وبلاگ خیال تشنه بزنید و ببینید در مورد شما و آقای معروفی چه پیامهایی گذاشته اند.
    شب خوش

  5. ali says:

    ُُُ با این وجود من هنوز هم معتقدم ( آزادی) حتی بشکل ناﭘخته و مبتدی اش
    از هر گونه اختناق ودیکتاتوری کارکشته و قانونمند زیبا تر است!
    استفادهُ ناسالم یک عده از آزادی ، نباید مهملی باشد که کم کمک دیوار ها بالا بروند
    و قید وبند ها تراشیده شوند! فراموش نکنیم که تمامی دیکتا تور ها از چنین معبری
    عبور کرده اند. آزادی در ﭙروسهُ حرکت خود عمیق تر ، ﭙخته تر، وهمه گیرتر خواهد شد.

  6. I search for blog like this long time.You website is very good!I will come next time!

    casinos in linea

|