۲

ارکانِ حیات

گاهی اوقات پیش می‌آید که احبابِ شفیق از اکنافِ عالم طی استفساراتی ملامت‌گرانه می‌پرسند که قبله‌ی عالم این مایه وقت را برای تحریر و توشیح اشاراتِ وبلاگیه در ارض ملکوت، از کجا می‌آورد؟ محضِ اطلاع عموم مترددین آستانه‌ی مبارکه و ایضاً ساکنین ارضِ مقدسه و صاحب‌جاهانِ محروسه‌ی معظمه چنین ایفاد می‌گردد که ارسال توقیعات و تقریر خواطرِ سلطانی در این پهنه‌ی مملکتِ ملکوت چیزی نیست که لزوماً مستلزم صرف وقت باشد. برای حضرت سلطان، کتابتِ این نکات درخشان و افشای ما فی‌الضمیر مبارک چنانکه خوردن و خفتن و دیدن و شنیدن، از جمله‌ی لوازم حیات است و محتاجِ جهد و کوشش نیست. یعنی وبلاگیدن فرعی است بر حیاتِ سلطان. چنان که از آب تری می‌زاید و از آتش گرما، از ذاتِ سلطان وبلاگ تراوش می‌کند!
همواره در میان اوقات تدبیر امورِ دانشگاه و تدارکِ معضلاتِ معیشت و تلاش در راه ارتزاق، دقایقی فرادست می‌آید که تأملاتِ متراکم را مجال بروز و ظهور دهیم. باری حضرت سلطان را نیز در این امور چنان ید طولایی است که نوشتن را در طرفه‌العینی و لمحه‌البصری انجام می‌دهند:
ز دلبری نتوان لاف زد به آسانی / هزار نکته در این کار هست تا دانی
به جز شکر دهنی مایه‌هاست خوبی را / به خاتمی نتوان زد دم از سلیمانی!

  1. farnoosh گفت:

    salam
    !
    mamnoon
    az
    ahangaie
    ghashangetoon
    va
    sad
    albatte
    matalebe
    mofidetoon
    movaffagh
    bashid

  2. masoud گفت:

    سلام.وبلاگ خیلی خوب و زیبایی داری.من خواهش میکنم اجازه بدی بهت لینک بدم.به ما هم سر بزن.راستی اگه لطف کنی و آهنگ «باز هوای وطنم» رو واسم بفرستی ممنون میشم.شاد باشی عزیز.

|