۱

رجعتِ طربستان و مقرراتِ آتی

چند نکته‌ی مهم:
۱. امروز از مددِ مشارکت اهالی ارضِ ملکوت، در راستای سياست توسعه‌ی آستانه‌ی مبارکه، فضای سايت را افزايش داديم و فايل‌های طربستان را که بر روی سايت محسن بودند در سايت خودمان نيز آوردم. البته فايل‌های موجود در سايت محسن کماکان موجودند مگر اينکه خودش بخواهد آنها را پاک کند که فضايی را اشغال نکنند. باری، دليلش اين بود که خودم از اينجا نمی‌توانستم آن صفحه را باز کنم. لذا منتقلشان کردم به همين جا. توضيح بدهم که بعضی از سايت‌ها را که در ايران هستند، منجمله همين پنجاه سال موسيقی ايران را من نمی‌توانم از خانه باز کنم.
۲. از آن جا که تعداد وبلاگ‌های حلقه‌ی ملکوت رو به افزايش است، تصميم گرفتيم مقرراتی را بر نوشته‌های دوستان حاکم کنيم تا انضباط و قواعد لازم را در خصوصِ حضور در ملکوت رعايت کنند. به گمانِ من وقتی که دايره‌ی نويسندگان اينقدر وسيع باشد و همگی سلايقی متفاوت داشته باشند، ديگر نمی‌شود هر کس هر چه دلش خواست بنويسد (به استثنای خودم که صاحب اينجا هستم). يعنی مقصودم اين است که بايد قواعدی باشد که مانعِ هرج و مرج يا احياناً تهتک به افراد را بگيرد و نوشته‌ها مبتنی بر ضوابطی باشد.


درست است که هر کسی بر حسب فکر خودش می‌نويسد و کسی نمی‌تواند مسئوليت انديشه‌ی ديگری را بر عهده بگيرد و لزوماً نبايد يک نفر را به خاطرِ سخنان همسايه‌اش ملامت کرد، اما به هر حال بايد شأنِ اين مجموعه را حفظ کرد. اين سخنان را مشخصاً برای ايگناسيو و پيام می‌گويم تا در نوشته‌ها و سبک سخن گفتن و حتی به کار بردن عباراتشان دقيق‌تر باشند. برای پيام نوشته بودم که چندان کار درستی نيست که در وبلاگ هر روز تنها دو خط بنويسيم و پنج تا مطلب آخرت فقط لينک به يک جای خاص باشد. اين کار صورت خوشايندی ندارد. برای اينکه بهانه‌ای نداشته باشد برايش لينکدونی درست کردم که آن لينک‌ها را به آنجا ببرد و در متنِ وبلاگش مطلبِ سنجيده و حساب شده بنويسد.
ايگناسيو هم که در مطلبِ «جنبشی با يقه‌ی چرک» سخنانِ درشتی گفته است و برخی حرمت‌ها را بدجوری شکسته است. اينها را برای خودمان در داخل حلقه‌ی ملکوت می‌گويم که اگر بخواهيم اين مجموعه تداوم داشته باشد و وزن و اعتباری بيابد، بايد اينها را لاجرم رعايت کرد. از اين رو تصميم گرفتيم که با متقدمين و بزرگانِ سلف، مشورتی بکنيم و چيزی شبيه آيين‌نامه يا يک مانيفست حساب شده برای وبلاگ‌هايمان طراحی کنيم و به عنوان مرجع بگذاريم اينجا. در همين چند روز آينده با مشورت عباس معروفی، کاتب کتابچه، صاحب سيبستان و ماه‌منير و احياناً ساير دوستان اين را تدوين خواهيم کرد و روی سايت می‌گذاريم تا نصب‌العين دوستان باشد و خدای ناکرده کاری نشود که نه از تاک نشان ماند و نه از تاک‌نشان!
عزت دوستان و ياران مزيد!
پی‌نوشتِ مهم: اين مطلب دوم پيشنهاد کاتب کتابچه بود. ديشب به او گفتم که اين سخن را به مشورت و رفراندوم بزرگان يا کل ساکنان ارض ملکوت می‌گذاريم. فعلاً تا همه‌ی مقيمانِ اين ديار نظر نداده‌اند، اين رأی همايونی در حالِ تعليق است!

  1. يونس says:

    عجب حلقه ای از ملکوتیان برپا کرده ای … آری حق با توست ملکوتیان را آدابی است که مايهء امتياز آنان از دیگران هست که باید آنرا مراعات کنند … حلقهء تان هميشه پايدار و ملکوتی باد!!!

|