۶

عرض و مال از درِ ميخانه؟

حکايت اصلاح‌طلبانِ ترسو خيلی جالب است. محسن کديور برای اينکه آلوده‌ی اطلاع‌رسانی جهانی نشود و دوستان محافظه‌کارش ملامتش نکنند، در واکنش به انتشار مصاحبه‌اش با کامليا انتخابی فرد از راديو فردا گفته است:
«زماني كه در آمريكا بودم يعني دقيقا پاييز ۸۱ خانمي به نام “انتخابي فر” به عنوان خبرنگار آزاد مصاحبه اي با من انجام داد كه قرار بود من اين مصاحبه را ويرايش كنم اما متاسفانه اين خانم دو تخلف كرده و مصاحبه را به من نشان نداده و بخش هايي از آن را از راديو فردا پخش كرده است كه بدون اذن و اجازه من بوده است.
كديور با انتقاد از عملكرد اين راديو و راديو آمريكا گفت: قبلا هم آقايان دكتر يزدي و طه هاشمي چنين مشكلي را با اين راديو ها پيدا كرده بودند و در جايي ديگر و به اسمي ديگر از آنها مصاحبه گرفته شده و صداي آنها در زماني ديگر از راديو فردا در آمريكا پخش شده بود. به نظر مي رسد اينها خلاف ضوابط خبرنگاري و خبررساني عمل مي كنند.»
اين آقا گويا متوجه نيست که در چه جهانی زندگی می‌کند. وقتی با راديو يا تلويزيونی مصاحبه کردی و خودت را در معرض داوری و قضاوت عموم قرار دادی مهم نيست که بی‌بی‌سی باشد يا راديو آمريکا يا راديو فردا.


خبر، خبر است. درست است که اگر بخواهيم اندکی انتقادی به ماجرا نگاه کنيم مهم است که با چه رسانه‌ای مصاحبه می‌شود. همه می‌دانند که در انگليس کسی که با گاردين يا تايمز مصاحبه می‌کند زمين تا آسمان فرق دارد با کسی که با ديلی‌ميرور و ايونينگ استاندارد مصاحبه می‌کند. ولی آن واکنش شتابزده و عجولانه‌ی کديور داد می‌زند که او چطور دست و پايش را گم کرده است.
رسانه، رسانه است. تفاوتش تنها در جهت‌گيری و نحوه‌ی پوشش و استفاده از يک خبر است. اينها هيچ تفاوتی در اصلِ خبر نمی‌گذارند. يعنی اگر کديور با راديو اسراييل هم مصاحبه می‌کرد، حرفش همان بود منتها دو روز بعد روزنامه‌ی کيهان به او می‌گفت جاسوسِ صهيونيست‌ها! شما اگر برای روزنامه کيهان مطلب بنويسی و لجن‌پراکنی کنی، قديس می‌شوی. ولی اگر برای راديو اسراييل دو کلمه بگويی و حتی قرآن بخوانی يا به خودشان هم حمله کنی، مغضوبی. می‌خواهم بگويم که آدم يا نبايد واردِ کارِ رسانه‌ای بشود يا وقتی شد، بايد عواقبش را هم بپذيرد.
خاطرم هست که يکی دو هفته پيش دوستی از بی‌بی‌سی تماس گرفت و گفت که سرويس جهانی بی‌بی‌سی انگليسی می‌خواهد با سروش مصاحبه کند. دنبال يک نشانی از سروش می‌گشتند. وقتی با سروش از طريق يکی از دوستان تماس گرفتم، گفته بود که تمايلی به مصاحبه ندارد و خودش را خلاص کرده بود. آقای کديور يا نبايد حرفی را بزند يا بايد پايش بايستد. نمی‌دانم چه شد که ياد اظهارنظرهای مهاجرانی درباره‌ی تعطيلی روزنامه توس افتادم و يا همين سخنرانی‌اش در لندن که آقای رفسنجانی را پدرِ معنوی‌اش خوانده بود. عجيب است به خدا. عجيب. من هنوز نفهميدم اين طايفه‌ی ايرانيانِ ما ميزان و معيار سياست‌ورزی‌شان چيست!

  1. alireza says:

    لطيفه ايست نهاني

  2. rouhi says:

    براي من خيلي جالب است اين نوشته شما. راستش فكر مي كردم فراتر از اينها بتوانيد بينديشيد. برايم هم جالب جايي را كه خانم انتخابي فرد بدون پاسخ گذاشته شما نيز از مصاحبه كديور حذف كرده ايد. قضاوتتان درباره كديور اصلا درست نبود، چه او از معدود اصلاح طلباني است كه لااقل بدون ترس حرفش را مي زند

  3. داريوش says:

    شايد. شايد . . . شايد درباره‌ی کديور تند رفته باشم. درست است. آن حرف را درباره‌ی او می‌شود پس گرفت ولی اصلِ صحبت منِ اين ماجرای دامنگير رسانه‌هاست. می‌خواستم بگويم اين فرايند جهانی شدن، خواهی نخواهی اختيار خيلی چيزها را از آدمی سلب می‌کند. آن برآشفتگی کديور از همين روست که برای من عجيب است.

  4. Arshin says:

    من قربون شما برم كه اين قدر شجاعي! آدم وقتي شما را مي‌بيند اصلاً اسطوره‌ي رستم را فراموش مي‌كند.
    درباره‌ي كديور كمي باملاحظه‌تر صحبت كنيد. قطعاً آنان كه كديور را مي‌شناسند، مشكلي با كديور پيدا نمي‌كنند، اما شما خودتان را با اين برچسب زدن‌ها بي‌اعتبار مي‌كنيد. كديور هر مشكلي داشته باشد، ترسو نيست. هيچ دليلي ندارد نظر خبرنگار را بر كديور ترجيح بدهيم. تا آن‌جا كه من كديور را مي‌شناسم از زندان رفتن و محاكمه ابايي ندارد.
    در ضمن شما كه مي‌دانيد در چه جهاني زندگي مي‌كنيد به آقاي كديور كه ظاهراً از پشت كوه آمدند توضيح بدهيد كه اين دنيا چه دنيايي است.
    واقعاً كه!

  5. موش ترسو says:

    به به! جناب داریوش شجاع پور دلیریان نترس زاده. امروز گردش در کنار رودخانه چطور بود؟
    خدا پدر شرکت مایکرسافت را بیامرزد که من و شما هم از صدقهء سر اینترنت امکان ابراز وجود پیدا کردیم و هر چه به فکر آشفته مان می رسد بر قلم شلخته مان جاری می کنیم. کی به کیه؟ مگر حرف مزخرف زدن هم کنتور دارد؟ به حضرت عباس نه! به چرخ تا بچرخیم!

  6. A says:

    جناب داريوش!
    حتي اگر نقد شما به محسن کديور از اين قرار است: “می‌خواستم بگويم اين فرايند جهانی شدن، خواهی نخواهی اختيار خيلی چيزها را از آدمی سلب می‌کند. آن برآشفتگی کديور از همين روست که برای من عجيب است.” اما در شرايط کنوني ايران اصلاً صلاح نيست نوشتن چنين نقدي با چنين جملاتي: “حکايت اصلاح‌طلبانِ ترسو خيلی جالب است”.
    قبلاً هم از شما چنين نقدهايي خوانده بوديم: “روزگارِ افولِ مولانا؟” و…

|