۲

امیدهای ما به شجریان

یک سال و اندی از آخرین کنسرت شجریان در لندن می‌گذرد. امشب شجریان دوباره کنسرت دارد. خودش با همراه همایون و گروهی تازه. دیگر علیزاده و کلهر نیستند. جای آن‌ها را مجید درخشانی، سعید فرج‌پوری و محمد فیروزی گرفته‌اند. هم علیزاده و کلهر نام‌های درخشانی بودند هم این گروه تازه. همه جمعی از اساتیدند. اما کلکسیون اساتید، یک کنسرت موسیقی خوب را می‌سازد؟ قطعاً نه.

سر دلنشین بودن یک کنسرت فقط مهارت و استادی خواننده و نوازنده نیست. استاد شجریان هم اگر قرار باشد «تمرین کردن» را کنار بگذارد و فقط به اعتبار استادی، بی‌مقدمه برود سر صحنه و آواز بخواند، بدون شک کنسرتی خوب نخواهیم داشت. تمرین هم تمرین یک ساعت و دو ساعت نیست. کار هنر، ممارست مدام می‌طلبد. مدتی که آن را ترک کردی و با آن بازی کردی، دیگر هر چه داری از اندوخته است، نه از تمرینِ زمان حال. تمام امیدم این است که جدای بعضی اشکال‌های دیگر، شجریان با گروه تازه‌اش سخت آزموده و سنجیده از آب در بیاید و بار دیگر ناامیدم نکند.

با تمام این‌ها، امشب (و فردا شب) سلطان آواز ایران دوباره‌ مهمان لندن است. امیدوارم امشب، شب پرفروغ و طربناکی باشد.

  1. سوشیانت گفت:

    آقا سر جدتان تا آمدید از کنسرت خبرش را بدهید. خیلی لطف می‌فرمائید.
    ***
    عزیز جان،
    تازه از کنسرت برگشته‌ام. خوب بود، اما یک سری حرف‌های گفتنی هم هست. سعی می‌کنم از دو زوایه، از زوایه‌ی حس و حال و لذت، و از زاویه‌ی نگاه تخصصی‌تر بنویسم. اولی ملایم است و همدلانه، بعدی بی‌محابا و منتقدانه. یا امشب یا فردا می‌نویسم.

  2. فردوس گفت:

    یاد آن زمان ها بخیر که استاد کارهای ماندگار و جاودانی با سازها و نوازندگانی دیگر همچون لطفی – شریف- مشکاتیان و معروفی خلق می کرد…دیگر دارم نا امید می شوم چند سال است که فقط با کمانچه و تنبک و تار….؟ گویا یکنواخت شده اند…جای قاصدک و نوا خالی
    ***
    قاصدک هم که فقط یک سنتور بود و یک تنبک!

|