۵

دعا

خدای‌ات عمر دهاد، ای دشمن! ای بدخواه! ای بدآموز! ای فتنه‌گر! ای خبرچین! ای آتش‌افروز! خدای‌ات عمر دهاد که ما را به سوی او می‌گردانی! خدای‌ات عمر دهاد که خوی ما را تلخ می‌کنی تا او جان‌مان را شیرین‌ کند! خدای‌ات عمر دهاد که ما را در قبضی می‌اندازی که بسط‌اش اوست! خدای‌ات عمر دهاد! خدای‌ات عمر دهاد که با نادانی و جهل‌ات ما را به حکمت می‌اندازی و از خفتگی می‌رهانی!
  1. sama گفت:

    من واقعاً به قلم توانا که از ذهن خودساخته اتان حکایت دارد افتخار می کنم… پست حجابتان محشر بود. و همینطور نوشته هاتان… ممنون. قلمتان پایدار

  2. جناب داریوش م. خواستم در صفحه‌ی «بخش‌نامه‌ی ملکوتی» از اطلاعاتی که دادین تشکر کنم ولی دیدم کامنت‌های اونجا بسته شده. خیلی استفاده بردم برای‌نمونه نمی‌دونستم نیم‌فاصله رو چطور می نویسن که یاد گرفتم. سپاس.
    ****************
    لینک‌های صفحه‌ی اول ملکوت به خوابگرد را ملاحظه بفرمایید. اطلاعات مفصل آن‌جا آمده است.

  3. دو مطلب دیگه هم در‌مورد مطالب صفحه‌ی «بخش‌نامه‌ی ملکوتی» به نظرم رسید:
    یک. احمد شاملو جایی نوشته بود که هرچه زبانی کامل‌تر باشه نیاز کمتری به استفاده از اصول علامت‌گذاری پیدا می‌کنه (نقل‌به‌مضمون). نظرتون چیه؟
    دو. آیا با قواعد پیشنهادی جدید موافقین؟ فی‌المثل اینکه نویسندگان به‌صورت «نویسنده‌گان» نوشته بشه؟
    ****************
    به نظر من مسأله کابردی‌تر بودن نوشتن مهم است. کامل‌تر بودن زبان بیشتر سلیقه‌ای می‌شود. به هر حال زبان فارسی و نویسه‌ی فارسی ما این است و باید سعی کنیم هر جور می‌شود خواناترش کنیم.

  4. راستی استادان گرامی که به هواداری از اون جوانک تازه‌به‌دوران رسیده (پرواز همای) برخاسته بودند، ماهیت و طرز فکر اصلی خودشون رو لو دادند، وقاحت رو تموم کردند و دهان به‌لجن پراگنی علیه سعدی بزرگوار باز کردند. لطفا اینجا رو مطالعه بفرمایید:
    http://pal65.wordpress.com/2008/12/03/saadi/
    (اگه وقت اجازه داد به کامنت‌ها هم نگاهی بندازید؛ دانشمند کشف ناشده‌یی برگشته و فرازی از کلام من: “سعدی استاد و خداوندگار سخن پارسی” رو دشنام و ناسزایی به‌خودشون تلقی کرده اند!)

|