۵

لقمه‌ی نان حلال

Print Friendly, PDF & Email
می‌گويد: «چه می‌کنی؟»
می‌گويم: «دنبال يک لقمه نانِ حلال دارم می‌دوم!»
می‌گويد: «لقمه‌ی نان حلال که دويدن ندارد! اگر لقمه‌ای رزق تو باشد و مال تو باشد و در نتيجه حلالِ تو باشد، دويدن لازم ندارد. دو دستی تقديم‌ات می‌کنند. می‌گذارند اصلاً توی دهانت که به نرمی و آسانی فرو ببری! آن لقمه‌ی حرام است که برای‌اش جان می‌دهی و جان می‌ستانی. آن لقمه‌ی حرام است که عرض و آبروی ديگران را می‌بری و به خاطرش به اين و آن زهر می‌پاشی. آن لقمه‌ی حرام است که بايد برای‌اش دويد. وقتی هم که خوردی زير دندان‌ات مزه می‌کند. اما بعد تا آخر عمرت باید بدونی تا همان یک لقمه‌ی حرام را دفع کنی!»
  1. پرويز جاهد says:

    داريوش جان
    گفتی و داغ ما را تازه کردی از اين حرامی های حرامخوار پست و رذل در اين شهر که تمام زندگی شان را از راه حرام و دسترنج من و امثال من ساخته اند و نه ترس از آبرو دارند، نه قانون، نه خدا و نه آخرت.
    تازه خودشان را به دروغ توی اپوزيسيون حکومت هم جا زده اند و برای خودشان دفتر و دستک دارند و به اسم مبارز
    دارند سر خلق الله را شيره می مالند و آنها را سرکيسه می کنند. هيهات.
    ای کاش گوش شنوايی بود.

  2. اما دوست من! این لقمه حلال است که باید برایش دوید،جان کند وپیدایش کرد.
    ما در دوره و زمانه ای زندگی میگنیم که اگر یک روز کار نکنیم،فردایش از گرسنگی مرده ایم.هیچ کس نان کپک زده هم جلویمان پرت نخواهد کرد.
    ****************
    عجب سوء تفاهمی! کی گفته کار نکنيد؟!

  3. امیر says:

    با این حرامیانِ حکومتی، حرف از نان و رزق حلال.
    آن دیگری میگوید که : خودشان را اپوزيسيونِ حکومت هم جا زده اند و برای خودشان دفتر و دستک و…
    انگاری دیگر باید چشمها را بجای شستن با آب با وایتکس شست تا اینهمه ندیدن و بد دیدن را جبران کرد.
    آیا فرزندان رشید رفسنجانی جزو اپوزيسيونِند؟ آیا وقتی آقای خاتمی و سازمان مربوطه شان دو میلیون دلار به کوفی عنان میدهند تا ایشان را به ایران بیاورند، جزو اپوزيسيونِند؟
    آی وایتکس را بیاورید که باید این روحیه به من چه خودش خشک میشود و میفتد و مبادا تکان بخوری که نان حلال خودش میآید را بشويیم و فرزند زمان خود شویم.
    این حرفها برای پای منقل بد نبود، پدر بزرگم شهید این تفکر بود، و چه پکهايی میزد، دمدمای ظهر در آن دالانی منتهی به اندرونی در قنات آباد تهران.
    او رفت و راهیان راهش با یا بی منقل به دنبالش.

  4. رضا says:

    اینطور که شما نوشته اید یعنی اینکه هر کسی که کار میکند و زحمت میکشد دارد دنبال لقمه حرام می رود و افرادی که بدون هیچ زحمتی خرجی خود را در می آورند دارند لقمه حلال می خورند.
    ظاهرا برعکس این مسئله صادق باید باشد.

  5. امیر(همان امیر دیروز) says:

    ای عزیزِ عارف، دیدی نکشیدی!
    حتی یک کامنت پاستوریزه مرا تحمل نکردی و آنرا همراه پُکهای پدر بزرگم بر وافور عزیزش به دود دادی!
    گیرم که کامنت مرا سانسور میکنی با نگاه کردن به خود در مقابل آینه چه میکنی؟

|