۳

از چشمِ مردم تا چشمِ خدا

به عادتِ فراغت، نشسته‌ام و اسرار التوحید را می‌کاوم. رسیدم به این گفته از ابوسعید ابوالخیر: «من نظر الی الخلق بعین الخلقِ طالتِ خصومَتُهُ معهم و من نظر الیهم بعین الحق استراح منهم» (اسرار التوحید، ج ۱، صص ۲۹۱ و ۳۳۹). شفیعی کدکنی در تعلیقات این گفته را چنین ترجمه کرده است: «هر که در خلق به چشمِ خلق بنگرد، خصومت‌اش با ایشان به درازا کشد و هر که بدیشان از چشمِ حق بنگرد، بدیشان می‌آساید.» (اسرار، ج ۲، تعلیقات شفیعی، ص ۶۰۷)

چه حکیمانه شرح داده است قصه‌ی خصومت‌های مردم را با هم. مردم چون از چشمِ خودشان، از همین نگاهِ بشری و با همین دیده‌ی عیب‌جو و بهانه‌گیر همدیگر را می‌بینند، دیگر جایی برای شفقت باقی نمی‌ماند. و شفقت چه معنای وسیع و عمیقی دارد!

  1. رفیع زاده گفت:

    ذر ترجمه دکتر کدکنی” بدیشان می آساید”؟ یعنی چی؟ به نظرم بهتر بود می گفتند: از ایشان ایمنی می یابد.
    **********
    یعنی چه را البته از خود ایشان باید پرسید. ترجمه، اما، ترجمه‌ی کلمه‌ی «استراح» است نه ترجمه‌ی «آمن» یا چیزی شبیه به این. فکر می‌کنم کدکنی به خاطر دقت‌ها و وسواس‌هایی از این قبیل است که شفیعی کدکنی شده است.

  2. اشکان گفت:

    نظر به گفته ها و شنیده های بزرگان ، آسایش و آرامش حقیقی در حضور پرتو الهیست ، و اینکه بخشش و بخشاییندگی نیز هم.
    در خود نظر کنیم هر نا بخشودنی، کدورت و عیب جویی ، ما را از آن پرتو دور می کند.

  3. امیر گفت:

    لذت بردم.
    در کتاب دکتر کدکنی درباره ابوالحسن خرقانی شرحی است درباره از نگاه حق نگریستن به حق: (متن دقیقش اکنون در دسترس این حقیر نسیت اما مضمونش چنین است.)
    در گفتگویی میان ابوالحسن و حضرت حق. باریتعالی به ابوالحسن میگوید: خواهی قدرت خدایی به تو دهم. و ابوالحسن جواب میدهد: این دادن و ستدن از میان برگیر که این بیهودگان گویند.

|