۳

تهران آذر ماه

سه چهار ساعتی است رسیده‌ام تهران. همکاران‌ام همه در خواب نازند تا وقت ناهار برسد. من طبق معمول نتوانسته‌ام در هواپیما بخوابم و الآن سر درد شدید به اضافه‌ی بی‌خوابی امان‌ام را بریده است.اذان مؤذن‌زاده را گذاشته‌ام از اذانستان ملکوت برای‌ام بخواند و این‌ها را می‌نویسم.  تهران آفتابی است. هوا نه گرم است نه سرد، اما آلوده است حسابی. وقتی از فرودگاه امام داشتیم می‌آمدیم صحنه‌ی طلوع خورشید صحنه‌ای بود استثنایی. حیف که نمی‌شد ازش عکس بگیرم. نیم ساعت دیگر می‌روم به دیداری استادی کهنسال که اگر امروز نبینم‌اش معلوم نیست وقت دیداری فراهم خواهد شد یا نه. بعد هم که گرفتار کارم. نوک قله‌ها برف نشسته است. حال و هوای خیال‌انگیزی دارد. من خسته‌ام و دارم از حال می‌روم، ولی یک دنیا کار دارم تا شب. کاش آدم می‌شد چند روز بدون این‌که بخوابد و خسته شود کار کند! می‌روم که به قرارم برسم.

  1. کیمیا گفت:

    داریوش عزیز، هوای تهران رو بهش اشاره کردی، از قلم انداختی که الانی ها که حوالی یک بعدازظهره، هوا بسیار آلوده است . راستی خسته نباشی و امیدوارم که به استادت هم برسی … یاد دوران دانشگاه ، همیشه بخیر…
    خدا قوت..

  2. محمد میناچی گفت:

    سلام آقا داریوش عزیز,
    نکنه اینبار هم به ما سر نزنی.
    ***
    آقای میناچی عزیز،
    این بار هم مانند دفعه‌ی پیش برای کار آمده‌ام و وقت‌ام شدیداً محدود است. ان‌شاء‌الله در فرصت دیگر و سفر بعدی به زودی.

  3. به خاک خسته ی موطن خوش آمدید

|